E n t h ' r a l l : C O D E ( โปรดดูด้วย Firefox ถ้าไม่อยากแสลงตา)

หลังจากตอนนู้นที่รู้ตัวเองดีว่าใกล้จะสอบเลยกะว่าจะต้องทิ้งห่างจากกิเลสไปไกลๆ
แต่นึกไม่ถึงว่าทั้งตัวเองทั้งพี่สาวจะไม่ว่างขนาดไม่มีเวลาไปเอากระทั่งหนังสือ
เกือบทั้งเดือนเลยไม่ได้อ่านทั้ง Shonen Jump , Shonen Mag รวมไปถึง SQ และอื่นๆ
ต้องโทรไปสั่งให้เค้าเก็บหนังสือเอาไว้ให้แล้วค่อยไปเอาทีเดียว
และแล้วในที่สุดก็มีเลยควงแขนไปซื้อ+รับหนังสือกับคุณพี่เมื่อวันก่อน
วันนั้นซื้อของเย๊อะเยอะ..มีแต่หนังสือทั้งนั้น...รู้สึกว่าให้แบกถุงข้าวสารยังหนักน้อยกว่า
แต่เรื่องนั้นจะเป็นยังไงก็ช่างมันเถอะ!! ขอพูดถึง Dino ใน Jump เล่มล่าสุดแว่บนึงก่อนแล้วกัน

เพราะมันจะต่อเนื่องให้กลายเป็นที่มาของตรงหัวข้อเอ็นทรี่ย์นี้

อย่างที่ว่าในที่สุด Dino ก็โผล่ออกมาแล้ว
สิ้นสุดจากการเดินทางจากอิตาลีมาถึงญี่ปุ่นอันแสนยาวนาน
ซะจนเรานึกว่าโฮสอันดับหนึ่งบอสของคาบัคโล่เน่โฮสคลับแฟมิลี่จะเดินทางด้วยเรือแทนเครื่องบิน
( เอาน่าๆ การ์ตูนโชเน็นก็แบบนี้ ถ้านับจากเวลาในเรื่องก็ใช้เวลาเดินทางแค่สองวันเองอ่ะนะ)
ว่าไงดีหล่ะ...ไม่ได้รู้สึกประทับใจมากเท่าที่รอคอยเท่าไหร่ (เพราะหวังเอาไว้ว่าจะหล่อกว่านี้)
( เห็นหน้าดีโน่ช่วงหลังๆทีไรนึกอยู่แค่ “เปิดขวด” ไม่ก็ “ขอออฟค่ะ”....)
แต่สงสัยว่าทำไมถึงไม่เปลี่ยนชุดล่ะ?? หรือกลัวคนจำไม่ได้??  มองลายแหวนไม่ค่อยชัดเท่าไหร่
กล่องเป็นรูปม้าด้วย...ถ้างั้นสัตว์ในกล่องก็จะเป็นม้าด้วยรึเปล่าน้า??

ก็นั่นแหละน้า~ หลังจากที่คิดว่าคงลดระดับกับเรื่องดีโน่ไปแล้วก็ดันไปเปิด Jump SQ ดูต่อ
ใน Jump SQ (นิตยสารรายเดือน) ตอนนี้ลง นวนิยาย Reborn เป็นตอนๆอยู่
นิยายประเภทเดียวกับที่เคยออกมา 2 เล่มนั่นแหละ  (เผื่อนึกไม่ออกหมายถึง 2 เล่มในรูปด้านล่าง)

คาดว่าพอลงไปได้จนครบจำนวนหน้าที่จะเอา ก็คงจะมีรวมเล่มออกมานั่นแหละ (เป็นเล่ม 3 ซินะ)

สำหรับ Jump SQ นี่ เห็นลงโฆษณาใน JUMP บ่อยๆ
ตอนแรกก็ไม่แน่ใจว่าซื้อ Jump SQ มันจะคุ้มดีมั้ย?
จะว่ามีการ์ตูนที่อ่านก็ไม่เชิงตอนแรกๆกะว่าอย่างน้อยก็ได้อ่าน Claymore หล่ะนะ
แต่ไปๆมาๆก็รู้สึกว่าการ์ตูนที่ลงมันก็น่าสนุกดีเรื่องที่สนใจก็ Luck Stealer (คนวาดเรื่องโกโต้)
เรื่อง Kuzumoto san chi no yon kyoudai ตัวละครถูกใจ (น้องสามขายหล่อถูกใจ)
ว่าจะเริ่มอ่านเรื่อง Matsuri ของอาจารย์ Kamio Yoko อยู่เหมือนกัน
(คนวาดเรื่องสาวแกร่งแรงเกิน100)
ตั้งแต่เล่มหน้าก็จะเริ่มลง Shin Tenisu no Ojisama (ปุริภาค2) แล้วด้วย
แต่เราจะคิดเรื่องคุ้มไม่คุ้มไปทำไมในเมื่อสุดท้ายก็ไถเงินพี่ซื้ออยู่ดี (55)
อย่างไรก็ตามหนังสือ SQ ทำออกมาสวยกว่า Jump มาก ทั้งหน้าปกและกระดาษด้านใน
แบบนี้เองสินะ ความแตกต่างของหนังสือรายเดือนกับหนังสือรายสัปดาห์......

นอกเรื่องไปโคตรไกล...จะบอกว่าเล่มที่เราเปิด นิยายตอนที่ลงเป็นเรื่องของ Dino พอดี

เห็นเขียนโปรยเรื่องไว้ว่า
ม้าพยศดีโน่มุ่งสู่ทะเลทราย! ท่องไปกับสมบัติที่ถูกซ่อนไว้จากยุคเก่า!!
เอ่อ..เราเรียงคำเป็นภาษาไทยไม่รู้เรื่องเลย สรุปว่ากรุณานึกถึงอินเดียน่าโจนล่าขุมทรัพย์แล้วกัน

เป็นตอนที่ 9 แล้ว ชื่อตอนคือ “นักล่าสมบัติดีโน่” ยังคิดอยู่ว่าก็น่าอ่านดีนะ
เป็นเรื่องที่เกิดในช่วงระหว่าง 10 ปีที่เราไม่ได้เห็นก่อนจะเป็น 10 ปีให้หลังที่อายุ 32 รึเปล่านะ?
หรือเป็นเรื่องก่อนเจอพวกสึนะ...ไม่น่าใช่...อย่างมากก็เรื่องช่วงที่ไม่มีบทหลังเจอพวกสึนะ..
ก็คิดๆไป กะว่าเดี๋ยวค่อยอ่านทีหลัง แล้วหลังจากนั้น พอพลิกหน้าถัดไปเท่านั้นแหละ

 

เกิดอาการชอบหนุ่มแว่นขึ้นมากะทันหัน....ทามมายยยย ปกติเราไม่ได้เป็นพวกชอบหนุ่มแว่นแท้ๆ
ราวกับโดนเอาคืนที่ไปพูดว่าไม่หล่อเท่าที่หวังเอาไว้เมื้อตะกี้เลย
(ยังจำตอนต้นได้มั้ย? แม้เราจะนอกเรื่องไปนาน)
โฮ~~ นู๋ปากเสียเองค้าาา ดีโน่ซางงงง เอาคืนกันเร็วมากเลย
 

รูปแนะนำตัวละครก็เลือกมาซะหล่อเชียว เอาเข้าไป เอาให้พอใจ

ตอนที่ 10 ชื่อตอนก็ยังคงเป็น “นักล่าสมบัติดีโน่” อยู่ ( ลงใน SQ เล่มถัดมา )
ภาพเปิดเรื่องยังคงทำให้นึกถึงหนังแนวล่าสมบัติเหมือนเดิม
 

ภาพแนะนำตัวละครก็คัดมาอย่างหล่อเช่นเดิม (หรือเราคิดไปเองคนเดียวกัน)

สรุปว่า SQ 2 เล่มทำเอาโฮกดีโน่ซังไปเลย ความตั้งใจหลักที่จะมาอัพก็เพื่อสโตกนี่แหละ
ทั้งที่จะสอบอยู่แล้วแท้ๆแต่ถ้าไม่ได้โฮกสงสัยจะไปสอบแบบคาใจ
ส่วนตอนนี้ก็เหลือแต่ปัญหาว่าจะสลัดกิเลสไปออกจากหัวยังไงตอนเช้าห้องสอบ

ขอกลับมาพูดเรื่อง Jump เล่ม 14 ต่อ เพราะเมื่อกี้กระโดดข้ามไปเล่าเรื่อง SQ

หลังจากที่ นารุโตะ เข้าช่วงยืดเยื้อศึก เซียนโตะปะทะเทพเพน อยู่พักใหญ่ๆ
จนเราเองก็ยังแค่เปิดผ่านๆกะไปรอออกรวมเล่มแล้วอ่านทีเดียว
ฉบับนี้ก็ตั้งใจจะทำแบบนั้นเหมือนกันแต่ตอนที่เปิดดันสะดุดกับหน้านั้นเข้า
ตอนนี้ฮินาตะจังแย่งซีนไปเต็มๆเลยนะเนี่ย แถมยังทำเอาเราย้อนกลับมาอ่านเลย
ราวกลับทาง Jump เอง ก็รู้เหมือนกันว่าคงมีคนประเภทอ่านผ่านๆแล้วสะดุดตา
กับการสารภาพรักของฮินาตะเยอะเลยมีหน้าสรุปเรื่องช่วงโตะสู้กับเพนให้ด้วย...
ขอบใจนะ ....จะดีใจดีมั้ยเนี่ย? แต่มันก็มีประโยชน์ดีนะหน้านั้น (ไม่รู้จะหัวเราะดีมั้ย..)
แม้แต่ ฮินาตะ ยังพูดออกมาแล้วว่าชอบ โตะ ...มันใกล้จะถูกตัดจบแล้วรึไงก๊านน

สำหรับทาง Bleach ตั้งแต่ตอนที่อัลคิโอร่าใช้บังไคออกมาไม่ถูกใจอย่างแรง(หวังไว้มาก)
ก็อ่านผ่านๆไปพักนึง...แต่มาสะดุดกับตอนที่เห็นอัลแสดงสีหน้านี่แหละ
อิจิอึดเป็นแมลงสาปกระทืบเท่าไหร่ก็ไม่ยอมตายจนคนอย่างอัลยังโมโหได้
นึกถึงตอนที่ฟังไดสุเกะซัง(คนพากษ์เสียงอัลคิโอร่า)พูดว่า อาจารย์คุโบะบอกว่าอัลคือ “หิน”
เพราะงั้นเลยไม่มีอารมณ์ ความรู้สึก เป็นเหมือนก้อนหินที่ไม่คิดอะไรเลย
แต่ตอนนี้มันเปลี่ยนซะแล้ว...เพราะ โอริฮิเมะ หรือว่า อิจิโกะ ดีหล่ะ????
(แต่เราเชียร์ ฮิเมะกริม มากกว่านะ ถึงจะดูเป็นไปได้ยากก็ตาม..ก็ดูเหมาะกันดีออกนี่หน่า)

ชุดนี้ดีขึ้นเยอะเลยแต่อิมเมจยิ่งใกล้เคียงซาตานไปเรื่อยๆ ชุดแรกก็ว่าเหมือนแล้วนะ

หมายเหตุ – จริงๆชื่อก็คือ อุลคิโอร่า นั่นแหละ แต่เรียก อัลคิโอร่า มันน่ารักกว่า
ก็เลยเรียกแบบนี้ ถือว่าเนียนแหละน่า(ตรงไหน) แบบ อุลตร้า กับ อัลตร้า ไง

ทาง รีบอร์น คิดว่าคงได้พักเป็นตอนสุดท้ายแล้ว(มั้ง?) น่าจะใกล้เข้าช่วงฝึกวิชาอีกรอบ
ตอนอ่าน Jump เล่ม 13 ยังคิดอยู่ว่าอย่างเคียวยะจะไปไหนได้นอกจากม.นามิโมริ
แต่ก็ไม่คิดว่าจะใช่จริงๆนะเนี่ย นอนมองกล่องอยู่บนดาดฟ้าน่ารักโคตรๆๆๆ

ดีโน่ก็ออกมาแล้ว ตอนหน้าคงได้เห็นโรมาริโอ้ แล้วเอนซิโอ้จะเปลี่ยนไปบ้างมั้ย?
แล้วทางเคนกับจิคุสะจะออกมาเมื่อไหร่หน่อ?  2 คนนั้นก็คงไม่เปลี่ยนไปมากเท่าไหร่(มั้ง?)
คิดว่าถ้าได้เจอเคนกับจิคุสะ โคลมต้องร่าเริงขึ้นแน่ๆเลย  (น่าจะสินะ)
พูดถึงสามคนนี้ก็นึกถึง มุคุโร ...เค้าว่ายังไม่ตายนี่นะ....ก็คิดอยู่ว่าไม่น่าจะหรอก
ถึงพูดว่าตายก็ดูไม่น่าเชื่ออยู่ดี ตัวละครเรตติ้งดีๆสร้างยาก ฆ่าทิ้งไปก็เสียดายแย่ (หัวเราะ)
พูดถึง มุคุโร ช่วงหลังเห็นแล้วคิดถึง “คุณพ่อลูกสาม” ยังไงบอกไม่ถูก
แอบปลอมแปลงเอกสารทำงานซ้อนสองที่อีกต่างหาก...
ยังคิดอยู่ว่าวันที่ถูกป๋าเบียกไล่ออกมานี่คือวันเงินเดินออกรึเปล่า (ฮ่า)
ถ้าอยู่อีกนิดอาจจะได้เนียนรับเงินเดือนสองต่อจาก วองโกเล่ และ มิลฟิโอเล่ แล้วก็ได้ (ฮ่า)

ว่าแต่จามาลยังเป็นหมออยู่ที่ห้องพยาบาลอยู่รึเปล่านะ? ช่วงนี้วองโกเล่โดนล่าหัวอยู่ใช่มั้ย?
ถ้างั้นอาจไม่อยู่ที่โรงเรียนแล้ว? แต่อย่างจามาลคงไม่ถูกใครลอบฆ่าง่ายๆอยู่แล้ว(ใช่มั้ย?)

อ๊ะ!! แต่อย่างน้อยเราก็ไขปัญหาคาใจที่ยังคิดอยู่ว่า
ทำไม รีบอร์น ถึงเดินกลับมาพร้อมกับพวกสึนะในตอน 299 แล้ว คาใจอยู่ตั้งนาน
แล้วนึกขึ้นมาได้ว่า รีบอร์น ตัวจริงออกมาเดินรับพวกสึนะไม่ได้อยู่แล้ว (แพ้อากาศ)
ดังนั้น รีบอร์น ที่เป็นภาพฉายก็เลยเดินกลับมากับทางสึนะนี่เอง ใช่มั้ยนะ?  ใช่สินะ......

อืม....แล้วก็ช่วงหลังรู้สึกเหมือนใกล้จะชอบ โชอิจิ แล้วนะเนี่ย ประมาณว่าก็น่ารักดี
ชอบตอนที่ รีบอร์น ทัก “ชะโอ๊ทสึ” (ดีจ้า) แล้ว โชอิจิ ตอบ “ช..ชะโอ๊ทสึ” (ด...ดีจ้า)
ช่างเป็นคนที่เนียนจริงๆ ตั้งแต่ตอนถูกถามว่า จะมาเข้าแฟมิลี่เรารึไง
แล้วตอบว่า “อ้าว ไม่ได้เหรอ?” แล้วนะ
ว่าไปแล้ว สปาน่า ก็น่ารักน้า~ ให้ความรู้สึกเหมือน โฮตารุ ในเรื่อง Deeper เคียว เลย

มีอะไรอีกหล่ะ ....อืม....รู้สึกว่าเบียงกี้สวยล่ะมั้ง....ตอนแรกๆไม่แน่ใจแต่ช่วงหลังคิดว่าสวยแฮะ
จริงๆแล้วเราก็ชอบ เบียงกี้ นะ...รู้สึกว่าเค้ารักน้องดีจังเลย รู้สึกตั้งแต่ตอนต้นเรื่องแล้วว่ารักน้องจัง
ไม่รู้ทาง โกคุเดระ จะรู้มั้ย? แต่เรามองว่า เบียงกี้ ค่อยห่วง ฮายาโตะ ตลอดเลยนะ

ทำไมอ่านแล้วมีแต่คำว่า “น่าจะ”  “ล่ะมั้ง”  “รึเปล่า” กันนะเรา

แล้วก็ขอนอกเรื่อง หลังจากที่เห็น Kuroshitsuji ฉบับญี่ปุ่นที่วางขายอยู่แล้วคิดว่าสวยอยู่นาน
สุดท้ายก็ซื้อมาจนได้ ตอนเปิดดูรู้สึกว่ามันสวยจริงๆด้วยน้า~~ มีภาพสีในเล่มด้วย
ด้วยความสังหรณ์ใจเลยลองเปิดปกในดูว่ามีลูกเล่นอะไรมั้ย?
แล้วก็อย่างที่คิดว่าปกในกับนอกไม่เหมือนกันจริงๆ

ตอนแรกก็ไม่ได้สนใจอะไรคิดแค่ว่าปกในกับปกนอกวาดเซบัสเตียนคนละชุดกันซินะ
แล้วก็หันไปเรียกให้พี่สาวดูด้วยว่าปกในกับนอกไม่เหมือนกันแหละ
แต่ตอนที่พี่ทักว่า Ku-ro-ho-su-to (เน้นออกเสียงทีละพยางค์แบบนี้เลยนะ)
ไอ้เราตอนแรกก็งงว่า “ห๋า? หมายถึงจะล้อว่าเซบัสเตียนภาพนี้เหมือนโฮสต์มากนะเหรอ?”
แต่มันไม่ใช่นะซิ มันเขียนแบบนั้นจริงๆ เล่นเอาเราหันควับมาดูไม่ทันเลย

จริงๆด้วย Ku-ro-ho-su-to แบบนี้ชื่อภาษาอังกฤษก็ต้องเป็น “แบล็ค โฮสต์” นะซิ
แถมในมือก็เปลี่ยนไปถือ ขวดเหล้ากับแก้วไวน์ อีกต่างหาก โอ้ววววว!!! (ร้องแบบไม่มีความหมาย)

พลิกมาดูด้านหลังยิ่งตอกย้ำให้แน่ใจว่าพูดถึงโอสต์เดียวกันแน่ๆ (ให้หัวเราะไม่หยุดนะซิไม่ว่า

“เชิญครับ ยินดีต้องรับเข้าสู่แฟนทอมไฮฟ์โฮสต์คลับ” ......พูดแบบนี้จริงๆนะ
มีลูกศรชี้บอกว่า นายน้อย(จะเรียกเชลคุงหรือจิเอลคุงดีหล่ะ) เป็นผู้จัดการด้วย
จริงๆนายน้อยจะทำงานด้วยก็น่าจะได้นะ โชตะมันไม่เข้าใครออกใครอยู่แล้ว (555)

สุดท้ายเลยเดินไปเปิดฉบับภาษาไทยของที่บ้านดูว่าสยามทำปกในให้มั้ย?
แต่ก็อย่างที่คิดว่าจะฝันก็ต้องหลับซะก่อน.....แถมโดนคุณพี่พูดจาตอกย้ำ
”เอาง่ายๆว่าปกในรีบอร์นสยามยังไม่ทำจะไปหวังอะไรกับมันมากนัก” ก็นั่นซินะ
เราก็เผลอฝันมากไปหน่อย ก็ทีวิบูลกิจย์ยังแปลปกใน เซ็ทซึโบเซนย์เซย์ เลยนิหน่า

ว่าไปแล้วถ้าวันนึงรีบอร์นมีปกในแบบนี้เราก็จะไม่แปลกใจเลยแม้แต่น้อย
ทุกวันนี้เราก็ชอบล้ออยู่บ่อยๆว่ามันเหมือนจะแย่ ( มาเฟียสมัยนี้วัดกันที่หน้ารึไง )
วองโกเล่โอสต์คลับ ที่ใกล้ถูก มิลฟิโอเล่โฮสต์คลับ เทคโอเวอรกิจการ
แม้แต่สุดยอดมาม่าซังอย่างรีบอร์นยังต้องกลุ้มใจ หรือว่า วองโกเล่โอสต์คลับ
จะมาจบกิจการที่ มาม่าซังรุ่นที่ 10 กัน?  ซ้ำร้ายรู้สึกเหมือนมาม่าซังรุ่นที่10 ที่ว่า
จะฆ่าตัวตายหนีหนี้แล้วฝากความหวังพื้นฟูกิจการไว้กับเด็กม.ต้นอีกต่างหาก
(ช่างเป็นผู้ใหญ่ที่น่านับถือซะไม่มี.....ว่าแต่ทำไมเป็นมาม่าซังล่ะเนี่ย!!...
สาเหตุที่คิดว่ากิจการใกล้ล่มเพราะมาม่าซังตายจ่ายหนี้ให้พวกหนุ่มๆในคลับไม่ไหวแล้ว
ผู้พิทักษ์แต่ละคนดูเป็นประเภทขยันผลาญเงินมากกว่าขยันหาเงิน)
หง่ะ.....พอเถอะ...พอดีกว่า.....ยิ่งพูดเราก็จะยิ่งพามันเสื่อมไปเรื่อยๆ (ไปกันใหญ่นะซิ)

ปุจฉา : เราอ่าน รีบอร์น เพราะอะไร?
วิสัชนา : เพราะมันอุดมหล่อไง...ก็งั้นแหละ....ชัดเจนกับสำนึกตัวเอง
ไม่งั้นเวลาที่อัพเรื่อง รีบอร์น ทีไรมันจะมีแต่คำว่า โฮก!! กับ หล่อ!! ไม่ต่ำกว่า 2 ครั้งรึ
แต่ถ้าไม่พูดกันถึงเรื่องนั้นเราก็ชอบฉากต่อสู้ในช่วงหลังๆนะ สู้กันมันส์แบบสไตล์จัมป์ๆดี

ปล. พรุ่งนี้สอบวันแรก ทำอะไรอยู่ว่ะค่ะ ตัวฉัน อ่านหนังสือเถอะค่ะ =[]=
ต้องสอบไปถึงวันที่ 24 ต้องสละกิเลสให้พ้น สอบแค่ 6 วัน แต่แบ่งสอบทั้งเดือนทรมานสุดชีพ
พอสอบไม่เสร็จมันก็คล้ายๆมีเชือกมาผูกคอ จะทำอะไรก็รู้สึกไม่อิสระเลย (เศร้า)
รู้งี้ลงวิชาแบบดูจากวันสอบดีกว่า...ดันเลือกลงแบบที่อยากเรียนไปแทน

ปล.2  ซื้อหนังสือเยอะมากเกินไป ทั้งที่วันนั้นซื้อ Shonen Mag มาตั้ง 4 เล่มแต่ดันลืมซื้อเล่มล่าสุด
ลืมไปได้ยังไงก๊านนนนนนน ขอโทษนะ เรย์คุง หน้าสีด้วยใช่มะ? เดี๋ยวจะไปซื้อนะ
คาดว่าที่แอบนิ่งนอนใจอยู่ได้เช่นนี้เพราะมันคือ Shonen Mag ไม่ใช่ Jump กระมั้ง
ก็ Mag มันไม่ได้ขายดีเท่า Jump นี่หน่า ปกติก็เห็นเหลืออืดตรึม (หมายถึงในไทยอ่ะนะ)
ว่าแต่ขึ้นปีมานี้มันเป็นอะไร Jumpขายดิบขายยังกับแจกฟรี เห็นหมดตลอดเลย
โชคดีจังที่สั่งรับประจำเลยไม่ต้องไปตบตีแย่งชิงกับเค้า (ไม่รู้จะหัวเราะดีมั้ย?อีกรอบ)