E n t h ' r a l l : C O D E ( โปรดดูด้วย Firefox ถ้าไม่อยากแสลงตา)

............

จนถึงตอนนี้ก็ยังสอบไม่เสร็จ แต่อยากอัพบลอคก็เลยช่างหัวหนังสือมัน


เริ่มจากหัวข้อ C:B ( Code:Breaker ) ก่อนเลยแล้วกัน
เป็นหัวข้อที่เกิดจากความไร้สาระขอเจ้าของบลอคเล็กน้อย


เกี่ยวกับหน้าปกเล่ม 3 ของ Code:Breaker ที่ก็ใช่ว่าจะเพิ่งเห็นเป็นครั้งแรก
ก่อนหน้านี้ก็เคยเห็นปกมาแล้วแต่ตอนแรกไม่ได้คิดอะไร


เมื่อวานอยู่ดีๆพี่สาวก็ทักว่าเห็นหน้าปกของ C:B เล่ม 3 แล้วไม่รู้สึกอะไรบ้างเหรอ?
ไอ้เราก็...จำได้ว่าสีแดงๆ เรย์คุงหล่อๆ คู่กับรุ่นพี่เฮเกะ (คิดกี่ทีก็ชื่อแปลกชะมัด)
แล้วก็หนังสือมาช้ามากกกกกกกเมื่อไหร่จะมาถึงมือซะทีก็ไม่รู้..รอจนลืม

ไหนๆก็เลยเดินมาดูอีกทีก็ได้แล้วพอดูอีกทีก็


เรา : เอ๋...จะว่าไป....ท่านี้มัน....สับปะรดมุคุโุร

พี่สาว : ใช่มะๆ แล้วด้านหลังเนี่ย มันก็ช่างป๋าเบียกมากๆ

รูปประกอบเพื่อให้เห็นภาพชัดเจน (สอยรูปที่คุณพี่ทำมาอีกที)

หน้าปก Code:Breaker เล่ม 3

100 กับ  69 ที่ถูกกล่าวถึง

ทำไงดี....หลังจากนั้นพอเห็น CB ทีไรก้นึกถึงแต่ 100 กับ 69
เราคิดกันไปเองรึเปล่าว่ามันเหมือน...แต่คิดว่าเหมือนจริงๆนะ

ว่าไปแล้วเล่ม 19 ของไทยกำลังจะออกแล้ว...รู้สึกไปเองมั้ยว่ามันออกเร็วแฮะ
เหมือนก่อนหน้านั้นมันจะใช้เวลานานกว่านี้ตอนที่ออกต่อเล่ม....
หรือนี่คือทฤษฎีสัมพัทธภาพของไอน์สไตน์ ...อะไรก็ช่างมันแล้วกัน

ว่าไปแล้วตั้งแต่ 69 เจ็บตาในตอนที่ 169 ก็ยังหล่อหลอนลืมไม่ลงมาถึงวันนี้
ท่าเจ็บตาทำไมมันหล่อขนาดนี้ค้าาาา ว่าไปแล้วผู้ชายหน้าดี 2 คนตีกันนี่
แม้ไม่รู้จะเชียรใครดีแต่เราก็มีความสุขเพราะหันไปทางไหนก็อาหารตา

ออกรวมเล่มทีไรก็ได้ภาพสี 2-3 หน้าทุกที
ส่วนตัวชอบภาพสีของ C:B มากกก สวยทุกครั้งเลย

เล่มนี้มีตอนพิเศษวันวาเลนไทน์ด้วย อ่านแล้วน่าร้ากก

ตอนนี้แปลไปได้ 2 หน้าแล้ว รอสอบเสร็จจะมาแปลต่อ (จิ้มดูรูปใหญ่เอานะ)
เรื่องนี้วิบูลกิจย์ซื้อลิขสิทธิไปแล้ว ดังนั้นคงไม่แปลต่อ

จริงๆแล้วชอบคู่นี้นะ รู้สึกว่าน่ารักดี

จะว่าไปชอบเวลาที่ซากุระเรียก "ท่านพ่อ" "ท่านแม่" หรือ "ท่านศิษย์พี่ฮิโตมิ"
อ่านทีไรก็หัวเราะทุกที...แอบคิดถึงเวลาบาจิลพูดหน่อยนึงด้วย ( ยังวนมา KHR ได้อีก )

ตอนล่าสุดได้เห็น [CODE:BREAKER] CODE : 03 แล้ว
เท็นโฮ อินยูกิ ชื่อแปลกอีกแล้ว..อ่านรอบแรกนึกถึง คาเมนไรเดอร์เด็นโอ ขึ้นมาเลย

ปล. ที่ทำเสมอๆคือเขียนถึง TRC เพราะงั้นครั้งนี้ก็ยังคง ปล.ถึงเหมือนเดิม

ขอแสดงความยินดีกับ น้องเชา ที่ในที่สุดก็คว้ามือ ซากุระ ถึงซักที
กระทั่ง เฟย์หวัง ยังพูดถึงเรื่องคว้ามือเลย....แต่ถึงเราจะรู้สึกว่ามันช่างยืดเยื้อยังไง
แต่เราก็รู้ดีว่าเพราะอ่านแบบนิตยสารได้อ่านทีละน้อยๆ แถม TRC ก็ลงบ้างไม่ลงบ้าง
เลยทำให้รู้สึกเหมือนมันยาวนานซะเหลือเกิน..แต่ถ้าอ่านเป็นแบบรวมเล่มจริงๆ
เราคิดว่าเนื้อเรื่องมันเป็นแบบนี้นะดีแล้ว..
เพราะงั้นจะพยายามไม่พูดว่ารู้สึกว่ามันยาวนานซะเหลือเกิน
อย่างว่าต้องทำใจกับการ์ตูนโชเน็น…เวลาของเรากับในเรื่องมันไม่เท่ากัน...
ดูอย่าง Puri(of tennis) 1 ปีของพวกท่านตั้งแต่ช่วงเราอยู่ประถมปลาย
ยันตอนเราจบม.ปลายมันเพิ่งจะผ่านปี....ยาวนานจริงๆ....ตอนนั้นคิดจริงๆนะ

“การแข่งทั่วประเทศของเซชุน...เฮ้อ...เรื่องนั้นจะเป็นยังไงก็ช่างมันเถอะ” 

ปล.2 อยากเปลี่ยนธีมเพราะรู้สึกปวดตากับสีนี้ แต่อยากใช้รูปเคียวยะอีกจัง
และก็เปลี่ยนจนได้....แต่กลายเป็นว่าใช้รูปโคลมแทน...เอาเถอะ...

ปล.3 ซัมเมอร์ลงซัก 3 ตัวดีกว่า...เรียนๆเล่นๆซักวันก็ถูกเด้งออกจากมหาลัย
(อันหลังพูดเล่นๆเท่านั้นอย่าให้มันสมพรปากจริงๆเล้ยยย สาธุ )