E n t h ' r a l l : C O D E ( โปรดดูด้วย Firefox ถ้าไม่อยากแสลงตา)

ในที่สุดด้วยความสมเพช(?)ย่ิ่งของน้าสาว
ตอนนี้เราก็ได้โปรแกรม "ร้านรูป" (Photoshop)และแป้นพิมพ์ไทยมาแล้ว
คงสมเพชหลานโง่ๆ จะพิมพ์ญี่ปุ่นก็ไม่ได้ อังกฤษก็ยิ่งแล้วใหญ่ 
พิมพ์ภาษาไทยด้วยแป้นพิมพ์ภาษาญี่ปุ่นด้วยระบบความจำ

เตือนๆ  รูปอาจโหลดโหดสำหรับบางคน 103 รูปโดยประมาณ

เล่าย้อนตั้งแต่ตอนก่อนขึ้นเครื่องเลยแล้วกัน
ด้วยความที่เป็นพวกความจำสั้น และไม่ใช่ประเภทที่เขียนบันทึกประจำวัน..
ก็เลยไม่รู้ว่าตัวเองจะเก็บรายละเอียดได้แค่ไหนอ่ะนะ

วันที่ออกเดินทางคือช่วงตีห้าวัน 13 อย่างที่น่าจะรู้กันว่าวันนั้น
บ้านเมืองเรามีปัญหาเรื่องเสื้อสี-ด- .....นั่งดูข่าวไปจัดกระเป๋าไปช่วงนั้นเสียวมากมาย
กลัวเรื่องสนามบินจะมีปัญหาเหมือนตอนเสื้อสี-หลื--ซะแล้ว..พอเจอประกาศใช้ พรก.
ต้องรีบออกจากบ้านตั้งแต่สองทุ่มทั้งที่เครื่องบินตั้งตีห้า...กลัวเจอสกัดด่าน...
ตอนไปถึงสนามบินมีทหารกลุ่มขนาดกลางตั้งป้อมดักรถอยู่ตรงปากทางด้วย
แต่ก็ยังดีที่ไม่มีปัญหาอะไร...ตอนนั่งรออยู่ในสุวรรณภูมิเจอขบวนสาวๆตามดาราด้วย
น่าจะช่วงราวๆ.......จำไม่ได้แฮะ..แต่ดึกแล้วแหละ ห้าทุ่มขึ้นไป
รู้สึกว่าจะมีดาราเกาหลีขึ้นเครื่องกลับประเทศ
เราไม่รู้ตัวเลยจนเค้าเดินผ่านหน้าพร้อมฝูงสาวๆวิ่งตามกริ๊ด เดินเร็วมาก...
ไม่ทันเห็นหน้าเลยไม่รู้ว่าใคร...ความจริงถึงเห็นก็คงไม่รู้จักอยู่ดีมั้ง

เครื่องบินที่เราขึ้นบินด่วนน่ากลัวมาก ผู้โดยสารขึ้นครบก็ออกเดินทางเร็วกว่ากำหนดสิบนาที
แถมถึงเร็วกว่ากำหนดตั้งชั่วโมงนึงได้...รู้สึกเมาเครื่องจนมึนเลย
(ไม่รู้คิดไปเองมั้ย? ยังกับกลัวมีปัญหาในไทยซะจนรีบบินออกขนาดนั้น...อืม.....)
ในเครื่องมีแต่ผู้โดยสารต่างประเทศที่จะเดินทางกลับประเทศ(ปลายทางคืออเมริกาแต่แวะญี่ปุ่น)
มีคุณฝรั่ง...ชาติใดไม่อาจทราบคนนึงเดินทางกับเพื่อน ช่างเหมือนโชอิจิ
ให้ความรู้สึกว่าถ้าเป็นโชอิจิที่เป็นคนฝรั่งล่ะก็ต้องแบบนี้เลย...แต่ไม่กล้าถ่ายรูปเค้ามาอ่ะ
เห็นหน้ากันบ่อยมากตั้งแต่ตอนเคาเตอร์เปิดรับตั๋วไปจนตอนขึ้นเครื่อง

พี่สาวแอบได้ยินที่เค้าคุยกับเพื่อนถึงประโยคที่ว่า (ขอพิมพ์แบบแปลเลยนะ) 
"ไม่ๆ ถึงคนนั้นเค้าจะมีท่าทางแบบนั้น แต่ฉันมั่นใจว่าเค้าไม่ใช่เกย์"
....คุยอะไรกันนั่น...อืม..แต่มารยาทที่ดีไม่ควรแอบฟังเค้าคุยกันเนอะ..

ตอนที่ขึ้นเครื่องบินหันมามองคอตวเอง เอ๊ย  แหวนเมฆาที่ห้อยคออยู่หาย
สร้อยขาดซะเหมือนมีคนกระชากทิ้งแต่หล่นหายไปแบบไม่รู้ตัวเลย(ได้ไงเนี่ย)
แขวนอยู่ที่คอตลอดจนก้าวขึ้นเครื่องถึงหาย....ทำไมก๊านนเคียวย้าาาาา
แค่สุมหัวอยู่บนเครื่องอัดมนุษย์กระป๋องสิบฃั่วโมงเอง หนีเลยเหรอฮร้าาา ~
ได้แต่นั่งมองเมฆที่อยู่ข้างหน้าต่าง(ตอนที่เช้าแล้ว)...
ให้อารมณ์เหมือนใกล้นิดเดียวแต่ไกลสุดจะคว้าจริงๆแฮะ (คิดอะไรอยู่เนี่ย)

เอาหล่ะ...แล้วก็ข้ามไปตอนที่เรามาถึงนาริตะอย่างสวยงาม..
น้าสาวบอกว่าอากาศร้อนเอาเสื้อผ้าแบบเดินชายทะเลมาเลย ที่นี้ร้อนมาก
เขาว่ามางั้นเราก็ต้องทำตาม..แต่...แต่...ความจริงแล้วมันหนาวนี่หน่า
สำหรับเขาก็คงร้อนจริงๆแต่สำหรับเราค่อนข้างหนาวนะ (ฟู่)

ภาพนี้ถ่ายตอนอยู่บนรถ

เนื่องจากว่ารถวิ่งอยู่เลยถ่ายภาพสวยๆไม่ได้เลย
แต่ของจริงเรนโบวบริทสวยมาก
เห็นแล้วนึกถึงตอนอ่าน X พลังล้างโลกจริงๆ ช่วงเล่มสิบหกอ่ะ

ภาพนี้ถ่ายบนรถไฟ พี่สาวเรียกให้หันไปดู
ตอนแรกว่าจะเดินไปถ่ายใกล้ๆแล้ว แต่คนดันเดิมเข้ามาเต็มซะก่อน
ถ่ายออกมามัวมากเลย มองจากรูปเห็นไม่ค่อยชัดแต่มันคือป้าย
โฆษณาขายนิตยสารรายสัปดาห์ Shonen JUMP
(ภาพสึนะเลือกมาโมเอะมากมาย...ทามายยย)

วันถัดมาไปเที่ยวโยโกฮามะ
ระหว่างทางอันนี้ถ่ายตู้กดน้ำมาเพราะเห็นพรีเซ็นเตอร์คุ้นตา (ฮา)

ไชน่าทาวที่โยโกฮามะ เดินไปกินไป

ฝนตกแบบนิดหน่อยๆทั้งวันน่ารำคาญนิดๆ
ตกๆหยุดๆ ฤดูใบไม้ร่วงไม่ใช่ฝนนะ
(ญี่ปุ่นไม่มีฤดูฝนแต่มีหน้าฝนตกเยอะๆในช่วงฤดูร้อน)

 แล้วก็เดินมาจนถึงเรือ ไม่ได้ขึ้นไปหรอก เดินเล่นอยู่ด้านล่างเฉยๆ
ภาพมืดๆเพราะอากาศไม่ค่อยดี....ความจริงคือใช้กล้องไม่เป็นด้วยแหละ
ไม่รู้ตั้งค่ายังไงทำได้แค่กดชัตเตอร์อย่างเดียว

น้อวแมงมุมเครื่องจักรน่ารักจังเลย บังคับกันประมาณแปดคน





วันที่ไปมีเด็กมัธยมต้นมาทัศนศึกษาเยอะมากก หลายโรงเรียนเลย
เนื่องจากเราเป็นพวกชอบปกคอตั้งเลยแอบถ่ายน้องๆเค้ามา
ห้ามเอาเยื่ยงอย่างนะ จริงๆมันค่อนข้างเสียมารยาท

มารีนทาวเวอร ที่มองจากตรงเรือ

แอบถ่ายมาอีกแล้ว

แวะมี่โยโกฮาม่าสเตเดี่ยม ...ส่วนตัวไม่รู้กติกาเบสบอลเลยซักนิด





น้องเมี้ยวที่ 7-11 ที่แวะขากลับ น่ารักสุดๆ ตัวใหญ่มาก  ขนก็นิ่มมักๆ
ซื้อ JUMP จากที่นี้ด้วย แต่วันนั้นกลับช้าเลยกลับมาดู BLEACH ไม่ทันเลย

วันถัดมาไปเดินดูดอกไม้ ความจริงแล้วห้ามถ่ายรูป
แต่เนียนว่าเราเป็นคนต่างชาติ ไม่รู้เรื่อง อ่านไม่ออกค่า

ต้นอะไรก็ไม่รู้จำชื่อไม่ได้แล้ว แต่สวยเนอะ
ถ่ายแบบนี้เสมือนต้นใหญ่ แต่ความจริงแล้ว

เป็นต้นไม้จิ๋วเกือบทั้งนั้น  น่ารักน่าเลี้ยงจริงๆ

เลือกมาลงแต่ภาพที่ถ่ายออกมาโอเคและเป็นต้นที่ชอบ
ได้ข่าวว่าเราถ่ายรูปเล่นอย่างเดียวไม่ได้ซื้อกลับมาซักต้น

ไปดูสวนทิวลิปต่อ อากาศเย็นสบายกำลังดีเลย

ป้าย "เทศกาลดอกทิวลิป"

เป็นสวนที่กว้างดี ล้อมรอบด้วยภูเขา ด้านหลังมีปลาคาร์ฟด้วย


 

ตื่นตั้งแต่แปดโมงเช้าเพื่อมารอดู รีบอร์น ตอนสิบโมงครึ่งวันเสาร์
ระหว่างรอดูเจอโฆษณาพอดีเลยถ่ายรูปเอาไว้
เป็น Otome Game จากที่ดูมาสองอาทิตย์ ทำไมโฆษณาประเภทนี้
มักมีเฉพาะช่วงที่ฉายรีบอร์นก็ไม่รู้ บรีทกับนารุโตะ จะไม่มีโฆษณา Otome Game
ทำไมกันนะ อาทิตย์ที่แล้วก็โฆษณาเกมส์จีบของปุริ หันไปเห็นหล่อกันมากก
( Otome Game แปลตรงๆคือ เกมส์สาวน้อย หรือก็คือเกมส์สำหรับผู้หญิง )

แต่ถ้าจุนโจเป็นเกมส์จีบได้เราก็อยากลองเล่นนะ อยากจีบชิโนบุจิ้นจัง

 น่าฮักสุดๆ ความจริงแอบถ่ายรูปไว้เยอะเลย แต่ขี้เกียจทำรูปลงบลอค
เครื่องคอมนี้ต่อกับทีวีแล้วอัดได้ด้วย...แต่เมนูภาษาญี่ปุ่นหมด....
ฮ่วย..ยากเกินไป ช่างมันแล้วกัน รอซื้อดีวีดีเอาเหมือนเดิม

ไปกินซูชิแบบเน้นกินคุ้มมา ทุกจานร้อยเยนหมด
ไม่ได้คิดอะไรมากมันก็อร่อยดีนะ

ไม่ค่อยได้ถ่ายรูปหรอก เอาแต่กิน (ไม่ลดแล้วน้ำหนัก ฮา )

 ของหวาน พุดดิ้ง ข้างๆน่าจะเป็น หน้ามากุโระย่าง (ทูน่า)

เค้กที่กินไปพร้อมกับดูละคร GodHand TERU ช่อง TBS

เคยพูดเล่นๆว่าอยากให้เรื่องเทรุสร้างเป็นละคร
ไม่นึกว่าจะทำจริงๆ แอบดีใจที่ฉายช่วงที่เรามาพอดี 
แต่เคืองที่ชิโนมิยะเราทำไมเปลี่ยนเป็นผู้หญิงฟร่ะ
หมอคิตามิก็หน้าตาแบบ..... ดูๆไปเทรุหล่อสุดในเรื่องแล้ว
ตอนเล่นเป็นโชจิในนานะไม่ชอบเลย แต่เล่นเป็นเทรุน่ารักดีนะ
(หรือเพราะมันหน้าตาดีสุดในเรื่องแล้วเลยมองว่าหล่อขึ้นมาทันที)

ตอนดูทีวีไปถ่ายรูปไป..พ่อหันมามองแล้วถามว่าจะถ่ายไปทำไม
ไอ้เราก็ "ถ่ายรูปผู้ชายหน้าตาดีไง" .....สายตาพ่อที่มองมานั่น...ขอบคุณค่ะ

พ่อกับแม่มาส่งเฉยๆอยู่สองอาทิตย์ก็กลับไปทำงานต่อแล้ว
พี่สาวตอนแรกว่าจะอยู่ด้วยกันแต่ก็หนีกลับไปก่อน...
อยู่คนเดียวเหงาจัง (โฮ)  แต่ไม่เป็นไรเรามีปู้ช้าย
และไปเที่ยวกับเอมิจี้ได้ (ฮา) โทรคุยกันทุกวันเลย

เดินออกมาซื้อแก๊สสำหรับหม้อชาบูๆ ที่เซเว่น เลยถ่ายรูปชั้นขายการ์ตูนมาด้วย

อันนี้เป็นร้ายขายของมือสองที่ไปเดินเล่น ส่วนใหญ่เน้นเครื่องใช้ไฟฟ้า
เกมส์ ดีวีดี ไปจนถึงเครื่องดนตรี จริงๆของจุกจิกก็เยอะแฮะ

จนตอนนี้ยังดูอนิเมะศึกวิหารไม่จบเลย

ถ่ายมาเพราะเท็ปเปและพีน่ารัก ชอบทั้งสองเรื่องด้วย
แต่ยังไม่ได้ดูตอนพิเศษของเรื่องทางขวาเลย

อันนี้วันที่ไปภูเขาไฟฟูจิ ถ่ายจากในรถ คนขับคือน้าชาย(คาซูฮิโตะซัง)

ภาพนี้จะเห็นฟูจิซังชัดกว่าเนอะ

สวนสนุกแถวนั้น จำชื่อไม่ได้แล้ว

ขึ้นเขาแล้วถึวได้เจอ...ซากุระ  ก็มันหนาวนิเนอะบนเขาอ่ะ

อันนี้ถ่ายตรงจุดพักรถ เห็นใกล้ขึ้นเยอะเลยเนอะ

ขึ้นมาได้สูงสุดเท่านี้แหละ เค้าไม่ให้ขึ้นไปสูงกว่านี้แล้ว

ถ่ายจากที่จอดรถ

ศาลเจ้าข้างบนภูเขาไฟฟูจิ

เซียมซี หยอดไปร้อยเยนคำทำนายจะหล่นลงมา
ทางซ้ายเป็นภาษาอังกฤษ ทางขวาเป็นภาษาญี่ปุ่น

เราหยอดตู้อังกฤษ เพราะไม่อาจอาจคำทำนายเป็นญี่ปุ่นได้
อ่านอังกฤษได้มากกว่า แต่ฟังญี่ปุ่นรู้เรื่องกว่า ..สรุปว่าอ่อนทุกภาษา

ถ้าใครไปแล้วได้โชคร้ายอย่าลืมผูกทิ้งไว้ที่ศาลเจ้านะ

แถวนั้นแหละ เดินขึ้นไปอีกหน่อย
เจอคนทำผมทรงเดียวกับคุซาคาเบะด้วยแต่ไม่กล้าขอถ่ายรูปไว้

น่าอร่อยเนอะ ...น่ารักมากกว่ามั้ง

ถ่ายตอนลงเขา

ชอบจริงๆเลย ป้ายระวังกวาง

ไม่รู้มองเห็นมั้ย มันเป็นน้ำตกเล็กๆนะ

ความพยายามเมื่อเจอต้นซากุระอีก เพื่อซากุระที่มีคนเรียกร้องเลย
ปีนฃึ้นขึ้นไปเพื่อถ่ายรูป..ตอนลงเลย พรืด....ตกจากหิน เข่าลงพื้นเต็มๆเลย

ร้านอาหาร น้องหมีใหญ่มากก น่าฮัก(กอด)จริงๆ

ไปทะเลสาปต่อ

ปั่นเป็ดกันสามคน เรา พี่สาว เอมิจี้
ขอบอกว่ามันเหนื่อยมากกกกกกกก
ปั่นกันหอบแฮ่กๆ ไปถึงได้กลางทะเบสาปก็ท้อแล้ว

ถ่ายจากในเป็ด

ตอนอยู่กลางทะเลสาป ตรงนี้ก็มองเห็นฟูจิซัง

เป็ด....ของแท้ไม่ใช่แบบที่เราเนียนปั่นอยู่ (ฮา)





ซื้อของตอนขาลงเขา

ลูกใหญ่แล้วก็หวานมาก

เห็นแล้วคิดถึงชิโนบุจิ้นเลยถ่ายมา (ฮา)

ยังคงถ่ายรูปดอกไม้อยู่

แล้วก็มาที่นี่ต่อ

ตามด้วยแวะที่หมู่บ้านนี้ ใกลัวันเกิดเคียวยะเด็กแล้ว เริ่มแขวนธงกันแล้ว

หมู่บ้านมันเชิงหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณท์มากมาย

แต่ซากุระที่ยังไม่ร่วงเพียบเลย

น้องห่าน ไม่กลัวคนเลยซักนิด





อันนี้เป็นทัมโปะโปะข้างถนนที่ถ่ายวันไหนซักวัน

อยากลองทำดูซักครั้งเหมือนกัน พุดดิ้งสำเร็จรูป

ไปไหนก็เจอแต่วันพีซกับดรากอลบอลจนเบื่อเลย

อันนี้คือ วัด ดูจากภาพคงดูไม่ออกแต่ของจริงกว้างมากๆ
แล้วก็สวยมากๆด้วย เขาที่ล้อมรอบทึบยังกับมีโตโตโร่อาศัยอยู่

ตู้กาชาปองวันพีซ

ไม่ชอบผมทรงนี้ของพีเลย...ถ่ายที่สถานีรถไฟ

มหาวิทยาลัยเคโอ

โตเกียวทาวเวอร ถ่ายตอนเดินไป

แอบซื้อขนมปังเมลอนกินระหว่างเดิน....ไม่อร่อยอีกต่างหาก





ฝาท่อก็ยังเป็นตราซากุระ

แล้วก็มาถึง

มีเทียบให้ดูด้วยกับหอคอยต่างๆ

ในโตเกียวทาวเวอรก็ยังเจอ





วัดข้างหอคอยโตเกียว





ตั๋ววันที่ซื้อเที่ยววันที่ไปบ้านเอมิจี้





วันนั้นไป อาซาคุสะ กับ ชินจูกุ

ในสถานีรถไฟชินจูกุ...ถ้าจำไม่ผิด

ตอนเดินขึ้นจากรถไฟใต้ดินก็เจอรถคันนี้มาจอดพอดี เลยถ่ายมา

ร้านปาจิโกะใหญ่มากกก

มุมนี้ทั้งแถบเป็นของกิน....เป็นซอยที่คึกคักมาก





โฆษณาโคนัน แปะอยู่ตามตึก

ตึกอะไรซักอย่างที่เห็นสวยดี

ความจริงแล้วรูปเยอะมากเพราะถือตั้งสามกล้อง...แต่จะโหลดโหดไป
เลยเลือกมาอย่างละนิดละหน่อย(ชี้เกียจด้วยแหละ หลังๆรูปคำพิมพ์คำแล้ว)

เรื่องตื่นเต้นคือตอนไปค้างบ้านเอมิจี้ดันลืมเอาพาสปอร์ตไป(ทิ้งไว้บ้านน้า)
แล้วดันโชดดีสุดขีดคุณตำรวจเรียกถามพอดี..ด้วยเหตุที่เดินคุยไทยกับพี่สาวกันยามดึกมั้ง
ได้เข้าป้อมตำรวจ...ได้นั่งรถตำรวจ ได้ขอเบอร์และชื่อตำรวจสืบสวนคนที่น่ารักๆ(?)ให้เอมิจี้
ขอบอกว่าสนุกมากๆๆๆๆ ได้ขึ้นกรมตำรวจนครบาลด้วยแหละ  
เค้าให้เรานั่งรถตำรวจกลับมาบ้านน้าเพื่อเอาพาสปอร์ตให้ดูว่ามีจริงๆ ไปกลับสี่ชั่วโมง
แต่รถนั่งสบายมากๆ ประเด้นอยู่ที่คุณตำรวจหน้าตาและนิสัยน่ารักนี่แหละ (ฮา)
ประสบการ์ณแบบนี้ไม่ได้หาง่ายๆนะ ใครอยากลองบ้างก็เอาพาสปอรตทิ้งไว้บ้าน
แล้วไปเที่ยวไกลๆจิ และอย่าลืมไปทำตัวน่าสงสัยช่วงเวลาดึกๆหน้าคุณตำรวจด้วยหล่ะ

คุณตำรวจแอบตกใจตอนบอกว่าอยากถ่ายรูปรถตำรวจด้วย (ฮา) 
จำทะเบียนได้ว่า 7772 เพราะนึกถึงเลขสองเจ็ดของสึนะ...
กลับข้างเพราะเป็นมาเฟียกับรถตำรวจสินะ (ฮา)

ปล. ว่าจะแก้ธีมแต่ดันทำ CODE CSS ธีมโครมหายไปเลย ไมได้เก็บสำรองด้วย
ก็เลยกลับมาใช้ธีมนี้ไปก่อนแล้วกัน กลับไทยแล้วค่อยเปลี่ยน....