E n t h ' r a l l : C O D E ( โปรดดูด้วย Firefox ถ้าไม่อยากแสลงตา)

ถ่ายรูปมาค่อนข้างน้อยดูแล้วไม่พอจะโฮกสโตรกได้เลย..
อันเนื่องจากเจ้าของบล็อคเองก็ยังสะกดคำว่าอายเป็นอยู่บ้าง
ถึงเราจะค่อนข้างหน้าหนาแต่ก็เขิลนิดๆเวลายืนถ่ายรูปในร้าน

เริ่มมาตอนเช้าหมูน้อย(เรา)ก็ตั้งใจไปสถานีรถไฟโตเกียวเต็มที่
เปิดดูแผนที่เตรียมพร้อมขนาดที่ถามน้าชายอีกทีกันหลงไปด้วย
จุดมุ่งหมายคือจะไปซื้อของตามที่พี่สาวสั่งและไปซื้อของตัวเองด้วย

นั่งรถไฟสายยาวถึงโตเกียวเลย
ในรถมีโฆษณานารุโตะออกเล่มใหม่ด้วย

ก่อนจะลงจากรถถ่ายแบบชัดๆอีกที เพราะเป็นปลายทางคนลงกันหมด
เลยสามารถวิ่งไปถ่ายใกล้ๆได้

และแล้วเราก็สามารถไปถึงสถานีโตเกียวได้โดยไม่หลงทาง
ถามนายสถานีวัยไม่น่าเกิดสามสิบคนนึงว่าร้านไปทางไหน
เค้าก็สามารถตอบได้ว่า "อ้อ จัมป์ช็อป ต้องออกที่ประตูด้านเหนือแล้วลงใต้ดินเลย"
ก่อนจะออกจากประตูก็ถามนายสถานีอีกรอบเพราะกลัวหลง
แต่ครั้งนี้เป็นคุณลุงวัยเลขห้า..ตอนถามเค้าทำหน้าได้แบบว่า
จัมป์ช็อป...มันคืออะไรว่ะ...มากมาย...แต่เพราะเอาแผนที่ๆเตรียมไปให้ดู
เลยสามารถบอกได้ว่าอยู่ตรงนี้ ออกไปลงใต้ดิน มาถูกทางแล้ว

ทางลงชั้นใต้ดินส่วน TOKYO CHARACTER STREET

เห็นสัญลักษณ์ จัมป์ แล้ว

แจกแจงให้ดูว่าด้านล่างมีร้านอะไรบ้าง
เฉพาะส่วน TOKYO CHARACTER STREET อ่ะนะ

ว่าแล้วก็ลงไปกันเลยดีกว่า

ลงมาถึงหันขวาแอบสะดุดกับร้านของ TBS กับ TV Tokyo
คิดอยู่ว่าขากลับจะแวะมาเดินดู

เห็นป้ายจัมป์อยู่ไกลๆ

และก็มาถึงจนได้  ภาพถ่ายจากทางขวามือ

จากทางซ้าย ระยิบระยับดีจัง  (บ้า)

ตู้หยอดกาชาปองเพียบ...นึกแล้วว่ามาถึงนี่จะได้เจอ
อย่างอื่นนอกจากวันพีซและดรอก้อลบอล

หยอดตู้ขวามือมา เคยเห็นลงโฆษณาในจัมป์
ตอนนั้นก็อยากได้อยู่นิดๆ ภาวนาเต็มที่ อยากได้เคียวซัง
แต่หยอดออกมาได้โกคุ  เอาก็เอาลองอีกรอบแล้วกัน
ก็เลยได้...ยามะ.... รู้สึกหมั่นไส้พวกมันอย่างประหลาด
จะตามมาทำไมยามะ.... เอาไปขายต่อจะมีคนซื้อมั้ยเนี่ย?
เปิดมาดูด้านในแค่ของโกคุเอง ของยามะไม่ได้แกะด้วยซ้ำ

สองตู้นี้ไม่ได้หยอดเลย แต่เคียวซังหล่อดีจัง เห็นแล้วอยากหยอดมากมาย
แต่อยากมาหลอกกันเลยเคียวซัง หยอดไปชั้นก็คงไม่ได้หรอกชิมิล่ะ

เห็นเด็กผู้หญิงคนนึงหยอดตู้ขวาไปด้วย ได้ยินเค้าพูดอยู่ว่าใครจะออกมากันน้า
เป็นแหวนของเล่นราคาต่างกับแหวนจริงแปดพันเยนข้างใน
แหวนเราหายที่สนามบินซะด้วย น่าหยอดเล่นเหมือนกันนะ
แต่กลัวไม่ได้แหวนเมฆาเลยเปลี่ยนใจไม่หยอด...มันไม่ค่อยสวยด้วยแหละ

หยอดตู้ขวาได้ถุงลายแสงอุษามา แอบดีใจเพราะตอนหยอดก็อยากได้อยู่

รูปพี่เบียมันหล่อกระแทกตาเลยหยอดไป
แต่ไอ้ที่ได้ออกมานี่มันช่าง....ไม่ได้มีตัวละครที่อยากได้เลย
ถึงจะไม่ได้เกลียดก็เถอะนะแต่ว่า....

ตู้นี้ไม่ได้หยอดถ่ายรูปมาเฉยๆ

ภาพน้องฮิยั่วให้หยอดมากมาย
แต่ยังแอบเคืองที่หยอดครัั้งก่อนเลยไม่ได้หยอดมา

ตู้โชว์นอกร้าน ไพ่รีบอร์นมันคัดหล่อมาแล้วสุดๆ
แต่ภาพสิปปีาพนั้นมันหล่อจริงๆน้า ดีโน่ซางงง

ชั้นล่าง....แอบสนใจทำไมเลือกเซ็นชื่อบนจานหน้าโกคุเหรอค่ะ อาจารย์?

เดินไปข้างในภาพคร่าวๆก็ประมาณนี้

แผนที่จากความจำแต่ไม่ได้ลำเอียงนะ รีบอร์นมันเยอะกินพื้นที่ชาวบ้านเค้าจริงๆ
เล่นเอาเราที่เดินเข้าไปเมาหล่อสติสตังปลิวหายไปชั่วครู่
เกือบลืมว่าตัวเองมาทำอะไร (ซื้อนารุโตะไง  )

ในร้านเปิดเพลงอนิเมะเรื่องต่างๆของจัมป์ด้วย
ตอนเราเดินอยู่ได้ฟัง Sakura ROCK เพลง ED รีบอร์น
กับ Hero come back เพลง OP นารุโตะด้วย

ร้านก็แคบเท่าแมวดินตาย คนก็เยอะ
จะถ่ายรูปทีเกรงใจทั้วลูกค้าคนอื่นและพนักงาน แต่ด้วยความที่อยากถ่าย
ก็เลยทนอาย(?)ถ่ายแบบแอบๆเอา

น่ารักดีเหมือนกันแฮะ ตุ๊กตายาง

แอบสนใจ แช้ปปี้ น่าซื้อเอาไปใส่ขนมกิน

ตอนแรกว่าจะซื้อกลับมาด้วยแต่ดันลืม

เพราะมัวแต่เมาหล่ออยู่แถวๆนี้แหละ

มีตู้กระจกโชว์ของด้วย เห็นมีอยู่เรื่องเดียวถ้าจำไม่ผิด

แปะแต่ภาพรีบอร์นทั้งแถบ

แอบถ่ายใกล้ เคียวยะ

เสาบังหน้าเคียวยะที่แขวนอยู่พอดีเลย

อันนี้ตรงที่จ่ายเงิน พอจ่ายเงินแล้วเลยกล้าถ่าย
ตอนเราเดินถ่ายในร้านพนักงานต้องมาพูดยินดีต้อนรับข้างๆแล้วจัดชั้นไปด้วย
มันจงใจเปล่าเนี่ย  ยังไงก็ซื้อของอยู่แล้วขอถ่ายก่อนไม่ได้รึไงยะ??

แต่เพราะแบบนั้นเลยได้เห็นว่าด้านล่างยังมีชั้นใส่ของอีก
เปิดออกมามีแต่รีบอร์น มันขายดีจัดหรือ
ขายไม่ออกจนเหลือบานก็ไม่อาจเข้าใจจริงๆ (ฮา)

ตอนจ่ายเงินเลยตัดสินใจพูดอังกฤษใส่ (เพราะเค้าซัดญี่ปุ่นใส่มา)
นู๋ต่างชาติเพราะงั้นปล่อยเราถ่ายเถ้ออออออ (เนียนมั้ย?)
แต่ความจริงมันไม่มีป้ายห้ามถ่ายรูปซะหน่อย เราก็ไม่น่าผิดเน้อออ

ก่อนไปถ่ายป้ายไว้อีกรอบ
สรุปว่าเราหาซองไอพ็อตนารุโตะให้พี่สาวไม่ได้
เดินไปกะว่าจะกลับแล้วสุดท้ายตัดใจไม่ได้เลยวิ่งกลับมา
ซื้อภาพแขวนเคียวยะ(ตัดใจไม่ได้จากอะไรเนี่ย???)
ตอนที่จ่ายเงินอีกรอบเลยถามไปเลยว่า
มีซองไอพ็อตนารุโตะมั้ย? ดันลืมตัวถามญี่ปุ่นไปเพราะคิดอังกฤษไม่ออก
อืม จะเนียนกับรอบก่อนมั้ยเนี่ยแต่เอาเถอะญี่ปุ่นเราก็มั่วๆ
เค้าคงเข้าใจเราแหล่ะน้า แต่ไอ้คำตอบนี่น่าสงสัยกว่า
เพราะเค้าบอกว่าไม่เคยผลิตนะ มีแต่สติ๊กเกอรติดหน้าจอโทรศัพท์
แล้วพูดอะไรเร็วๆฟังไม่ทันซักอย่างแต่เหมือนจับได้ประโยคที่ว่า
ถ้าวันพีซยังไม่มีนารุโตะก็คงยาก..............
จะถือว่าเราฟังผิดแล้วกัน (หมายความว่าไงวะ ตะโกนในใจ)

ด้านล่างก็มีแผนที่จัมป์

ตรงกำแพงมีโชว์สินค้า
ตุ๊กตาฮิเบิร์ดนั่นเห็นในร้านมันเดินได้ด้วย
ไขลานเอา น่าสงสัยว่ามีแบบร้องเพลงนามิขายมั้ย?

ของที่ซื้อจากร้านที่สถานีโตเกียว
ขออภัยที่ถ่ายที่เสื่ออันเนื่องจากตอนกลับเราหมดแรงตายอยู่กับพื้นนั่นแหล่ะ

ส่วนที่เป็นนารุโตะทั้งหมดกรุณาไปดูที่บลอคพี่สาว
เราลงแค่รีบอร์น(ซะส่วนมาก) กับบรีท(ซะส่วนน้อยมาก)

ซื้อแฟ้มเคียวซังมาให้ตัวเอง

ซื้อมุคุฟุฟุมาให้พี่สาว

เค้าเขียนว่าเป็นการ์ดแต่หน้าตาเหมือนแผ่นรองเขียนมากกว่า
ลุ้นดวงเอาอีกแล้วว่าจะได้ใคร...พอแกะออกมาก็....

อีกแล้วเหรอโกคุ  เราถูกหลอกให้ซื้อเพราะหน้าซองเป็นเคียวซัง (ฮา)

นี่คือที่หยอดตู้ได้มา

การ์ดบรีทที่ได้มา  แต่มีซองให้ด้วยนะ
ของนารุโตะเป็นกระดาษขาวคาดเอง
ราคาหยอดเท่ากันแท้ๆ ทำไม?

กาชาปองกล่องที่ว่า

มีสวิตเปิดปิดไฟได้ สมเป็นกล่องไฟจริงๆ
ของยามะไม่ไดเปิดออกมา...ไม่รู้จะเปิดออกมาทำอะไร

ภาพแขวนเคียวยะที่วิ่งกลับไปอีกรอบเพื่อซื้อ

ยังไงก็ น่าฮัก  จริงๆนั่นแหล่ะ
ว่าไปแล้วซื้อภาพแขวนผ้าแบบนี้ของซาสุเกะมาให้พี่
เอากลับมากางที่บ้านขนาเท่าเคียวยะเลย
แต่เกะราคาพันเยน เคียวยะสองพันหก .....เพราะอาร้ายยยยยย
เพราะไม้ดามกับเชือกแขวนมันแพงเหรอ??

ขากลับแวะซื้อคุ๊กกี้นารุโตะที่ร้านทีวีโตเกียวมาด้วย
กลับมาบ้านเพิ่งเห็นว่าเค้าแถมถุงนารุโตะใบใหญ่ให้ด้วย
ทีถุงรีบอร์นขายห้าร้อยเยนแต่ถุงนารุโตะแถมฟรี  
หมายความว่าไงห๊า วองโกเล่โฮสต์คลับ?? ผู้ชายมีราคา??

ไหนๆก็ทางผ่านเลยได้แวะ ไปดูจัมป์ช็อปที่โตกียวโดมด้วย
ราเม็งที่กินก่อนเดินไป..ชามใหญ่มาก นึกว่าจะกินไม่หมดแล้ว
อร่อยแบบครึ่งๆกลางๆ อาจะเพราะเราไม่ถูกปาก
กินไปครึ่งชามมันก็อร่อยขึ้น..รู้สึกจะชามละแปดร้อยเยนได้

เดินเข้าโตเกียวโดมจากทางสถานีรถไฟ
ถามทางจากคุณนายสถานีเรียบร้อย เค้าว่าอยู่ในโตเกียวโดม

เห็นแผนที่เลยเดินเข้ามาดู

เห็นจัมป์ช็อปแล้ว....แต่ว่านะ อยู่รอบนอกต่างหาก
มั่วแล้วคุณลุงนายสถานี (มีหน้าไปว่าเค้าอีก)

ระหว่างทางเจอตู้เลยหยอด

ได้เรียวเฮและมุคุมา...เล่นตัวจังเลยนะเคียวยะ

สวนสนุกข้างโตเกียวโดม
แอบดูแผนที่่แล้วเลี้ยวผิดจากซ้ายไปขวาเลยต้องไป
เดินวนอีกรอบกลับมาทีเดิม สงสัยคุณลุงนายสถานีแช่งคืน (ฮา)

เจอแล้ว  ใหญ่กว่าที่สถานีโตเกียวตั้งเยอะ

มีทางเข้าสองประตู

บรรดาตู้กาชาปอง

และตู้กาชาปอง

รู้สึกจะเป็นวาเรียสิบปีให้หลังฉบับอนิเมะ
ออกมาแล้วหรือ? น่าจะยังนิ? แต่วาดตั้งใจงามมากมาย
 

เราเลือกเข้าประตูหลังด้วยเหตุผลอะไรบางอย่าง
ก็เหตุผลขี้เกียจเจอพนักงานด้านห้าเลยถ่ายจากด้านหลังไปเท่านั้นเอง
จริงจริ๊งนะ เนอะๆ

เดินเข้ามาก็เจอตู้เหรียญที่ระลึกรีบอร์น(จะอยากได้ดีมั้ย?)

เล่นไม่เป็นแต่หล่อดีแฮะ (??)

ยังกับเกมส์จีบ...คิดไปเองมั้ง

มุมขนม

ก็น่าดื่มดีเหมือนกันนะ

เสื้อนารุโตะออกแบบมาใส่ใจลงไปบ้างมั้ยห๊ะ
แต่เสื้อฟอร์มเซชุนน่าซื้อมากกกกกก
แต่ถ้ามีเฮียวเทจะซื้อกลับไปฝากพี่แล้ว (ฮา)

ด้านล่างแบบนี้ที่บอกว่าเป็นงั้นใส่ของ
ถ้าเปิดออกมาของที่สถานีโตเกียวมีแต่รีบอร์นเต็มเลย

อันละสี่ร้อยเยน ว่าจะซื้อมาแล้วลืมอ่ะ
ช่างเถอะรอบหน้าค่อยไปใหม่

ปลอกหมอนก็น่าสนใจไม่น้อย...แต่คงไม่กล้าเอามาใช้
นอนแล้ชอาจจะฝันร้าย(ฮา) แต่ถ้าเป็นมุคุก็ไม่แน่ว่าจะฝันดีนะ
ก็เป็นผู้ชายที่ชอบเดินเล่นในฝันคนอื่นนิ (ฮา)

เคียวย้าาาาา น่าฮัก  (พูดคำอื่นไม่เป็นแล้วเรอะ??)

ทางขวามือส่วนใหญ่เป็นของกิน

มีตู้โชว์อีกแล้ว รอบหน้าจะไปซื้อจานมาซักใบ

แหวนวงเล็กจนเหมือนแหวนผู้หญิงมากกว่าแหวนผู้ชาย

หมอนก็น่าซื้อ แต่ขีเกียจขนขึ้นรถไฟกลับ

รอบหน้าตั้งใจจะซื้อพัดหลังจากคิดแล้วว่า
ใช้พัดตอนไฟดับไม่ก็โบกในคอนก็คงได้
(ความจริงไม่น่าเสียเวลาคิดเลยเพราะเป็นพวกซื้อของไปเก็บไม่ใช้อยู่แล้ว)
พัดอันฃะห้าร้อยเยน ซื้อเคียวยะกับมุคุให้พี่ดีกว่า

ที่นี้แปะเรียง ซีซีจีการ์ด ไว้ตรงผนังตั้งสามเซ็ต
วิธีซื้อคือเอาใบที่วางอยู่ไปให้พนักงานแล้วบอกเค้าว่าเอากี่ซอง
ตอนแรกตั้งใจถ่ายให้ติดมุคุคุณหมอมาด้วยแต่ดันติดถึงแค่ดีโน่แฮะ
เพราะพี่สั่งมาว่าให้ซื้อมุคุคุหมอมาด้วย...ลุ้นดวงสุดชีพ
เพราะซื้อมาก็ไม่รู้ว่าข้างในมีการ์ดใคร

อันนี้เซ็ตเก่า ด้านบนคือล่าสุด

แปะอยู่ข้างที่จ่ายเงินเลย พอจ่ายเสร็จค่อยหันมาถ่าย ขอซักรูปเถอะ
ความจริงแปะไว้เยอะมากกกก แต่ถ่ายมาได้แค่นี้เอง

ถ่ายโตเกียวโดมก่อนกลับ

แวะกินขนม อร่อยดีนะ ถึงราคาจะแพงกว่าแถวบ้านก็ตาม

ของที่ซื้อที่สาขาโตเกียวโดม นารุโตะดูที่บลอคพี่เอานะ
อาจมีคนเอะใจแล้วว่าเราไม่ได้ซื้อบรีทเลย...อือ มัวแต่เมาหล่ออยู่จริงๆ
แต่ที่ไม่ได้ถ่ายรูปเพราะว่ามันอยู่เด่นไปตั้งหาก หามุมหลบๆถ่ายไม่ได้
ไม่ได้ลืมนะ เชื่อเถอะน้องฮิซึจัง

กาชาปองที่หยอดมาสี่ตั้วแล้วยังไม่ได้เคียวซัง...ก็เลยเลิก
เอาไว้รอบหน้าค่อยลองไปหยอดใหม่

มันคือตู้นี้นั่นเอง รึจะรู้ว่าเราแอบหลายใจ เหลือบมองว่ามีมุคุด้วยแฮะ
ยังไงได้มันก็เอาไปฝากพี่ได้ มีป๋าเบียกอีกต่างหาก
หยอดมาเลยได้สมใจทั้งมุคุทั้งป๋าเบียก....ไม่ได้รีเควสซะหน่อย
หันไปสบตาแว่บเดียวเอง แต่ตอนหยอดตกลงมาเป็นแบบนี้
เรียวเฮ มุคุ ป๋าเบียก เรียวเฮ อีกรอบ.....
เรียงมาเหมือนในรูปเลย ขาดแต่กระโดดข้ามเคียวซังกลับไปวนใหม่
เคียวซางงงงงง ในกระเป๋ามีกาชาปองแค่แปดอันเอง
ถึงเคียวซังจะยอมออกมาแล้วเราเอาไปใส่ไว้ด้วยกัน
เค้าไม่เรียกสุมหัวหรอกนะ
จริงๆเนอะ มีกรอบ(ไข่กาชาปอง) กั้นอยู่ไม่สุมหัวหร๊อกก

ไม่รู้ซื้อขนมแถมการ์ดหรือซื้อการ์ดแถมขนมกันแน่ (ฮา)
ลุ้นดวงอีกแล้ว แต่การ์ดที่ได้ก็ออกมาดีนะ

ซื้อซีซีจีมาสองซอง ซองแรกแกะออกมาเป็นโครม
ซองละร้อยแปดสิบเก้าเยน...ทำไมไม่ขายร้อยเก้าสิบไปเลยก็ไม่รู้

อีกซองได้แรมโบ้....รอบหน้าว่าจะซื้อซักสิบซองเลย เอามาแกะลุ้นดูสนุกดี

โปสเตอร์ขนาดเล็กๆ ซื้อรีบอร์นทีไรลุ้นดวงทุกที
ด้านในจะมีสองแผ่นแล้วแต่จะได้ใคร อยากได้เคียวซัง
แต่ไม่ได้หวังแล้ว...กำลังคิดว่าสงสัยจะไม่อยากมาอยู่ให้เราดูแล(?)
ว่าจะหนีไปชอบคนอื่นอยู่เชียว เปิดมาเห็นสีม่วงแว่บๆ
เอ๋??? หรือว่าจะ.....

โอ้ววว ไม่น่าเชื่อได้จริงๆหรือนี่ สงสัยตามรีบอร์นมา (ฮา)
แอบเสียว รู้ทันว่าเราจะหนีไปชอบอาจารย์ของอี้ผิงหรือ (ฮา)
แต่น่ารักจังเลยน้า รู้สึกว่าเหมือนเคียวยะมากกว่าเคียวซัง
อาจารย์หน้าตาแบบนี้นู๋ก็อาจอยากเรียนวิชาน่าอายแบบหมัดเกี๊ยวซ่าก็ได้
รอมีบทมากกว่านี้แล้วดูอีกทีแล้วกันว่าจะชอบมั้ย (ฮา)
ตอนนี้ยังเฉยๆอยู่ถึงหน้าตาจะน่าสนใจก็เถอะ

รวมของที่ซื้อมา ไม่เยอะเลยเพราะไปแบบกะไปสำรวจเฉยๆ
หมดไปประมาณหมื่นสองและค่ารถไฟแยกต่างหากอีกประมาณพันหกได้
รอบหน้าไปจะไปซื้อน้องฮิ(ซึกายะ) แต่จะซื้ออะไรดีหน่อ?

ปล. โกลเด็นวีคอาทิตย์หน้าจะปิดมั้ยน้า? ลืมถามเลย
ว่าไปแล้วสุดท้ายก็ไม่ได้จริงๆด้วย ซองไอพ็อตของนารุโตะ
ได้แผ่นที่จัมป์ช็อปที่โยโกฮามะจากพนักงานมาด้วย น่าไปเหมือนกันแฮะ

ปล.2 กำลังเขียนเรื่อง..ฝากซื้ออยู่ รอก่อนนะ กำลังเช็คเรื่องกดเงินออกที่นี่อยู่