E n t h ' r a l l : C O D E ( โปรดดูด้วย Firefox ถ้าไม่อยากแสลงตา)

หลักๆก็ตั้งใจจะเล่าเรื่องวันที่ไปอนิเมทมานั่นแหล่ะนะ
แต่ไหนๆก็ไหนๆขอเล่าเรื่องไร้สาระของเราก่อนแล้วกัน
ถ้าขี้เกียจอ่านข้ามๆไปเลยก็ได้นะ เรื่องไร้สาระจริงๆแหล่ะ
   
วันนี้ก็ประมาณห้าสิบกว่ารูปได้
  
ย้อนไปตั้งแต่วันที่ห้าที่เป็นวันเกิดเคียวยะ
ถ้าใครยังจำได้เราเคยอัพไว้ถึงสินค้าที่จะออกมาเพื่อฉลองวันเกิดเคียวยะ
    

สอยรูปเก่ามาแปะใหม่ หมายถึงอันนี้นะ

     
ด้วยความที่เคยปากพล่อยสัญญาเอาไว้ว่าจะซื้อ
แต่มาคิดอีกทีขี้เกียจออกไปอนิเมทขี้เกียจขึ้นรถไฟ
จะว่าไปอยากได้แบบครึ่งๆกลางๆ เซ็ทละสี่พันไม่รู้จะถูกหรือแพง
(เพราะอยากได้แค่รูป เทียนหอม กระเป๋า จาน...มันครึ่งๆอ่ะ)
ก็เลยเนียนๆทำเป็นลืมๆไปดีกว่า หลังจากนั้นรู้สึกเหมือนถูกหลอกหลอน
(ความจริงน่าจะเรียกว่าคิดไปเองเพราะคาใจมากกว่าล่ะมั้ง)

ไปซื้อของตรงมุมสัตว์เลี้ยงในห้างก็เจอขายลูกเจี๊ยบอยู่
หน้าตาเหมือนฮิเบิรดโคตรๆ ญาติกันเหรอ? แอบนึกถึงเซ็ทวันเกิดหน่อยนึง
อืม....ช่างเถอะๆ เนียนลืมต่อดีกว่า เดินถัดไปก็เจอขาย เม่น .......
ทำไมมุมสัตว์เลี้ยงในห้างขายเม่นได้?? มันต้องขายหมาแมวจิ.....
แถมขายแค่ตัวเด่นเด่นเป็นสง่าไม่อยู่รวมฝูงกับใครอีกต่างหาก....
อยากถ่ายรูปมาแต่พนักงานเดินมาบอกไม่ให้ถ่าย..อือ...ช่างเถอะ
ความจริงแล้วมันก็ไม่ได้เกี่ยวกันเท่าไหร่ แค่ดันไปนึกถึงเองแหล่ะน่า
หลังจากเดินออกมาจากห้างก็เจอตึก18....บริษัทบ้าอะไรชื่อ 18
อยากรู้มากว่าตึกนั้นเค้าทำอะไรกันหน่อ...แต่ช่างเถอะก็ยังคงเนียนต่อไป
แล้วอยู่ดีๆน้าก็สอนทำเค้กขึ้นมา....ต้องมาสอนทำในวันเกิดบางคนด้วยหรือ??
(แม้ว่าด้วยความไร้พรสวรรค์ของเราจึงทำให้เค้กออกมาแบบ...... ก็ตาม)
พอมาดูทีวีดันเปิดเจอที่เค้าพูดถึงเรื่อง ฮิบาริซัง (ที่เป็นนักร้องเพลงแก่ๆ) พอดี
ทั้งรายการก็พูดแต่ ฮิบาริซังๆๆๆๆ ถามเด็กผู้หญิงก็ "ชอบฮิบาริซังมากเลยเหรอ?"
เค้าก็ตอบว่า "รักเลยค่ะ" .....อืม....ทำไมเราต้องเผลอนึกถึงคนละฮิบาริกับเค้าด้วยนะ
จบรายการฮิบาริซังก็เห็นแต่เลข ห้าเดือนห้า ในรายการทีวี......

เริ่มคิดจริงจังว่าหรือเราควรจะไปซื้อมาดีน้า (สำนึกนิดนึง)
แต่ก็จำได้ว่ามันต้องจองก่อนนี่หน่า แล้วความจริงอยากไปทีเดียว
ตอนวันที่ยี่สิบเก้าเพราะอยากไปซื้อดีวีดีคอนรีบอร์นด้วยเลย....

เอาก็เอาสุดท้ายก็ออกไปจนได้
เล่ามานี่คือเหตุผลที่ยอมออกบ้านในวันฝนตกทั้งที่หนาวก็หนาว
   

มาอนิเมทที่ทาจิคาวะ อยู่ชั้นสี่ตึกโฟม(ที่ตอนแรกเราเผลออ่านเป็นโครม)
            

พอขึ้นบันไดมาถึงชั้นสี่ก็เจออยู่ทางซ้ายมือเลย ถ่ายใบโฆษณารอบนอกมาก่อน
            

อยากซื้อดีวีดีกลับไปด้วยจัง...แต่มันยังไม่ออกอ่ะ
               

ความจริงในร้านมีปุริกับพ่อบ้านดำเยอะมาก.....
แต่ขี้เกียจทำรูป โดยรวมๆแล้วก็ถ่ายรูปมาได้ไม่มากด้วย
พนักงานเยอะ จะถ่ายก็เกรงใจเค้า (หรือควรจะลบคำนี้ไปจากหัวเลยดีนะ?)
สรุปคือ รูปนารุโตะ ปุริ พ่อบ้าน ที่ถ่ายมาโยนรูปไปให้พี่อัพแทน
ขอลงแค่รีบอร์นแล้วกัน (ซึ่งความจริงก็ถ่ายมาแต่รีบอร์นแฮะ)
           

ส่วนด้านหน้าร้าน แบ่งเป็นสัดเป็นส่วนมาก
ซ้ายมือเป็นมุมหนังสือการ์ตูนปกติ ขวามือเป็นมุมยาโออิล้วนๆ
ตรงกลางคือดีวีดีซีดีและสินค้าจุกจิก
                        

ยังคงเดินดูรอบๆ ซ้ายมือเป็นไอบะน่ารักดี
มุคุจะออกเดือนเจ็ดราคาห้าพันกว่าๆ รอถามคุณพี่ว่าจะซื้อมั้ย?
                   

ตอนแรกมอง.....ฮิเบิร์ดใช่มั้ยนี่?
แล้วก็หันมาเห็นตรารีบอร์น..ใช่จริงๆด้วยแฮะ
จริงๆก็เขียนอยู่ตัวเบ่อเร้อว่า ฮิเบิร์ด อ่ะนะ
ขายวันที่สิบสี่...ขอคิดอีกซักพักเรื่องจะซื้อหรือไม่...
ถ้าแถมเจ้าของนกมาด้วยคงคิดง่ายขึ้นเยอะ
                       

เดินดูส่วนร้านหนังสือ เห็นมีป้ายทุกเรื่องเลยรีบหา C:B
แต่เค้าดันใช้ป้ายรูปเคียวแทน โธ่...แต่เอาเถอะเคียวเราก็ชอบ
                     

ที่นี้มีบรีทเยอะกว่านารุโตะ..แต่ก็ยังไม่เยอะเท่ารีบอร์น
เราก็ยังคงลืมตัว....ไม่ได้มองบรีทอีกเช่นเคย (ขอโทษนะ ฮิซึจัง)

ตุ๊กตาตัวละประมาณพันสอง ถ้าทำออกมาน่ารักกว่านี้อาจจะซื้อมาแล้ว
แอบสนใจตุ๊กตารุ่นพี่ฟูจิมากกว่า ทำออกมาซะน่ารักน่าหยิกแก้มเล่น
                      

เห็นว่าน่ารักดี เกือบซื้อมาแล้ว แต่สุดท้ายก็เปล่า
นึกถึงตอนไปจัมป์ง็อปที่โตเกียวโดมพนักงานติดเข็มกลัดดีโน่ไว้ที่เสื้อด้วย
                               

ขายมินิโปสเตอร์...เนื่องจากขี้เกียจลุ้นเลยซื้อแบบเซ็ทมาเลย
                   

ตอนแรกที่เห็นแบบระริกระรี้เข้าใส่น้องฮิ(ซึกายะ)
มันคือถุงชาเอาไว้ชงดื่ม...จำได้ว่ามีลายท่านพี่ด้วย
ตอนนั้นเคยอยากได้อยู่..ว่าจะซื้อมาแล้วหันมาเห็นข้างๆ
อ้าว เคียวยะก็มีกับเค้าด้วย...คิดหนัก...มีมุคุด้วยแฮะ...
ถ้าซื้อก็คงต้องซื้อทั้งสามซอง...ถ้าซองแค่สี่ร้อยเยนจะไม่ว่าเล้ย....
สุดท้ายเลยไม่ได้ซื้อมาเลยซักอันด้วยความยุติธรรม(ตรงไหน)

              
เดินดูอย่างอื่นดีกว่า....ที่นี้ขายถุงมือคนละเวอร์ชั่นกับที่จัมป์แฮะ
                       

มีแค่มุคุกับป๋าเบียก...ไม่มีเคียวยะให้ซื้อ
                    

(ซองใส่)บัตรนักเรียนของเคียวยะก็หมด
                   

น่ารักดีเนอะ อยากได้ทั้งสองตัวเลย (แอบอยากได้ตัวขวามากกว่านิดนึง)
               

ถ่ายแบบทางยาว มีสามแถวให้เดิน แต่วางของขายทั้งหน้าและหลัง
 

ที่ห้อยโทรศัพท์..น่าจะใช่จิ
           

กระดาษจดศัพท์น่าซื้อดี แต่บังคับซื้อทีล่ะสามอันอ่ะ
                       

บรีท อีกหน่อยนึง
           

แอบไปดูมาว่าบรีทมีปลอกหมอนขายมั้ย?
รู้สึกจะมีแต่หมอนแถมมีแต่ลายท่านพี่กับน้องฮิอีกต่างหาก
อันละประมาณสองพันหกหรือสองพันสี่นี่แหล่ะ
             

หลังจากที่เดินวนอยู่สามรอบก็ไม่เจอ
สุดท้ายเลยเดินไปถามพนักงานถึงจุดประสงค์หลักจนได้
ยังไม่ลืมว่ามาเพราะจะซื้อเซ็ตวันเกิดนั่น

แล้วคำตอบก็คือไม่มี....นึกแล้วเชียวว่าต้องจองจริงๆด้วย
ส่วนนึงเพราะคิดเอาไว้แล้วว่าจะเป็นแบบนี้ตอนแรกถึงขี้เกียจออกมาไง
แถมไม่มีแบบจะไม่มีอีกแล้ว..สุดท้ายเลยเข้าใจว่า
"อ้อ มันโซลเอาท์แล้วนี่เอง" วันเดียวเอง...เพิ่งวางขายแค่วันเดียว...
แอบคิดว่าไปช้าแค่วันเดียวมันอาจจะยังมีเหลืออย่บ้างแท้ๆ
ที่แท้อยากให้มาเพื่อรับรู้ว่าเค้าเป็นผู้ชายมีค่ามีราคา ห้ามทำเมินนี่เอง
ถึงจะอยากได้แบบครึ่งๆกลางๆ แต่ไปแล้วไม่ได้มันก็เศร้านิดๆเนอะ

หลังจากกลับถึงบ้าน นั่งปาดน้ำตาเรียบร้อย  ก็มาถ่ายรูปของที่ซื้อมา
(เหตุเพราะอยากกินสลัดเลยปกหอมหัวใหญ่ ตอนนั้นคิดจริงๆ
"โอ้ มายก๊อด หอมหัวใหญ่ทำให้แสบตาน้ำตาไหลพรากๆไม่หยุดได้จริงๆ"
เนื่องจากไม่เคยทำครัวมาก่อนเลยเชื่อครึ่งๆ
แต่ก็คิดว่ามันไม่น่าจะทำให้น้ำตาไหลได้ขนาดนั้นหรอก...
เจอกับตัวแล้วซึ้งเลย แต่อย่าถามว่าสลัดออกมาเป็นยังไงนะ....
รู้แค่ว่าเจ้าของบล็อคไม่มีพรสวรรค์ในการเรือนก็พอ )
                 

   
ถุงของอนิเมทแลดูไร้การลงทุน...ไม่มีตราสัญลักษณ์แบบจัมป์บ้างเลย
ถุงแบบเดียวกับตอนไปซุปเปอรแล้วเค้าใส่ผ้าอนามัยให้อ่ะ
แหม๋ๆ เราซื้ออะไรที่น่าอายถ้าเดินถือมากหรือถุงทึบมาเชียว
ข้างๆคือแม็กกาซีนของอนิเมทเล่มนี้เพิ่งออกวันที่ห้าเอง...
       

     
ดูๆไปแล้วก็แค็กตาล็อกดีๆนั่นเอง
        

    
หมดไปราวๆเก้าพันเอง ซื้อมานิดเดียวเพราะไม่รู้จะซื้ออะไร
แต่คุณพี่คงเริ่มรู้แล้วสินะว่าฝากเราไปซื้อจะได้กลับมาแต่ เคเฮชอาร์
ขี้เกียจทำรูปมุคุกับนารุโตะ แปะโป้ง ให้บล็อคคุณพี่เนะ
    

                
นาฬิกาอันเล็กๆ แปดร้อยสี่สิบเยน กระดาษขาวๆคือคู่มือใช้งาน
มีสองลายคือลายที่เราซื้อมากับอีกอันเป็นมุคุกับสึนะ....
ถ้าไม่ใช่ภาพคู่จะซื้อมุคุกลับมาด้วยอยู่หรอก...
เลือกออกสินค้าเข้าใจยากจัง เหอะๆ (ประชด)
             

         
การ์ดนามบัตรผู้พิทักษ์ เห็นน่ารักดี ตกลงผู้พิทักษ์เป็นมุคุไม่ใช่โครม?
หรือควรคิดแบบรีบอร์นซังว่าไม่ต้องไปคิดแยกคนเดียวกันโลดจ้า
นึกถึงตอนอ่านมังกะซักเล่ม(จำไม่ได้)ที่รีบอร์นถามเรื่องผู้พิทักษ์ที่เก่งที่สุดของสึนะ
ทั้งที่คิดว่าน่าจะเป็นมุคุแท้ๆ (ก็ถึงขนาดชนะอัลโกบาเล่โน่ได้เลยนิ)
ทำไมถึงบอกว่าเป็นเคียวยะกันนะ...ยังไงก็คาใจ (หลบทอนฟา)
ว่าแต่เซ็ทนี้ไม่มีแรมโบ้?? ผู้พิทักษ์เหมือนกันไม่ใช่รึ???
               

     
แล้วก็เจออีกอันที่เป็นอีกเซ็ทเลยซื้อมาด้วย (เซ็ทนี้มีแร้มโบ้แฮะ)
    

    
แกะดู เซ็ตนี้มีห้าลาย ลายละสิบแผ่น
      

       
หกลาย ลายละแปดแผ่น ความจริงที่กล่องก็เขียนบอกไว้
          

         
แล้วก็โปสเตอร์เซ็ตที่ขี้เกียจลุ้นดวงกับกล่องเล็กเลยซื้อมา
            

          
ขี้เกียจแกะเพราะกลัวมันพัง และ
ยังแอบเซ็งที่ไม่ได้ซื้อเซ็ตวันเกิดนั่นอยู่
ก็อุตส่าห์ถ่อออกไปเพื่อซื้อเลยแอบเซ็งไง
                  

            
ถ่ายรอบๆกล่องแล้วก็โยนเข้ากระเป๋าเดินทางไป
           

         
น่าฮักดีแฮะ ตัวมินิๆแบบนี้
        

        
แล้วก็การ์ดต่างๆที่ซื้อมาลุ้นดวงเล่นๆ 
     


   
      
ภาพตัวอย่างน่าซื้อมากแต่จากประสบการ์ณที่ผ่านมาคงไม่ได้หรอก
             
       

         
แกะดู การ์ดที่ได้ก็ออกมาดีนะ รู้สึกเราจะมีดวงกับ
โกคุยามะและเรียวเฮ น่าชอบใครซักคนจะได้คุ้ม
ความจริงการ์ดรีบอร์นได้ใครก็คงได้เพราะยังไงก็หล่อทั้งนั้น(เอ๋ๆๆ??)

แอบแกะซองขาดเพราะท่าแกะเหมือนลิงปอกกล้วยของเรา
อุตส่าห์มองว่าถึงขาดคงไม่ไกลไปถึงหน้าเคียวยะหรอกมั้ง
แต่ก็จนได้เลยยังอุตส่าห์ขาดไปถึงอีกนั่น
            

            
ด้านหลัง ป๋าเบียกหล่อจัง อยากเห็นรีบอร์นแบบชัดๆอ่ะ
         
 

                  
อันนี้การ์ดกั๊ม มีดวงกันจริงๆเรียวเฮ หยอดกาชาปองก็ได้
สีขาวๆคือหมากฝรั่ง...ดูยังไงก็ขายการ์ดแถมหมากฝรั่ง
ไม่น่าใช่ขายหมากฝรั่งแถมการ์ดเลยเนอะ
แต่การ์ดสวยมากกกก รอบหน้าจะไปซื้ออีก
แอบเห็นว่าเซ็ตนี้โกคุหล่อ (ปกติมันก็หล่อแหล่ะนะ ฮา  )
    

                  
สติ๊กเกอร์ ราวๆสองร้อยกว่าเยนได้ ได้คู่นี้อีกแล้ว

ต่อมาก็แกะซีซีจีการ์ด ความจริงเซ็ตนี้อยากได้ เคียวยะคุณตำรวจมักๆ
แต่คิดว่าไงก้คงไม่ได้อยู่แล้ว เลยลุ้นสุดๆ มุคุคุณหมอ มุคุคุณหมอ
ออกมาเถ้อะะะ เพี้ยงๆ มุคุเซนเซย์
     

ปรากฎว่าเปิดมาดันได้จริงๆ  ....เคียวยะคุณตำรวจ
           

กริ๊ดๆ อารมณ์ดีทันตาเห็น  (ทำไมเราช่างเปลี่ยนอารมณ์เร็ว)
ลืมเรื่องมุคุซะสนิท ไม่ต้องเอาคุณหมอแล้วก็ได้ (ฮา)
                

               
ซีซีจีการ์ดอีกอันที่จะเปิดได้อะไรก็เลิกสนใจแล้ว
         

สุดท้ายก็ให้ดูหน้าตาเค้กที่ทำออกมา
มันพลาดทุอย่างจริงๆ อบออกมาก็ไม่ฟู หนาขนาดทาร์ตได้
รสชาติตัวเค้กออกมาคล้ายๆขนมไข่ ครีมก็ทำเก่งตีเองไม่ใช้เครื่อง
ผลก็ออกมาเละๆแบบนั้น...หน้าตาเหมือนครีมขนมเบื้องเลย
ตอนแรกว่าจะทำเค้กสตอเบอรรี่เพราะชอบกิน...
แต่ตอนไปซื้อเจอแต่ส้มกระป๋อง..เอาก็เอาส้มก็ได้(วะ)
แล้วก็โรยๆด้านหน้าอีกหน่อย.....

จากบทเรียนนี้สอนให้รู้ว่า "อะโด่ แค่เค้กซื้อเอาก็ได้" หึๆ...
   

ทำรูปหนึ่งวัน พิมพ์อีกราววันเศษๆ ทีละนิดแล้วค่อยเปิดเอนทรี่ย์ใหม่
ทำไมเราจะอัพบล็อคทีใช้เวลาเนิ่นนานขนาดนี้นะ...ยังไม่แก่มากซะหน่อย 
          
ปล. ว่าจะซื้อหนังสืออนิเมะของจุนโจที่ตอนแรก
กะจะสั่งกับคิโนะที่ไทยกลับมาด้วยแล้วก็ลืม....
ซื้อรีบอร์น(และนารุโตะ)เสร็จก็เดินตัวปลิวกลับบ้านเลย
     
ปล.(อีกรอบ) น้องเม่นตัวละสองหมื่นห้า..ทำไมราคาถูกต่างจากหมากับแมวนักก็ไม่รู้
วันก่อนไปถูกใจพันธ์มัลทีนมา..น่าฮักสุดๆ  ตัวละแสนห้า อยากได้จังเลยน้า
        
ปล.(อีกนิด) ยังไม่ได้ซื้อบัตรละครเวทีนายน้อยเลย มัวแต่เดี๋ยวค่อยซื้อก็ได้
กลัวใจจะประวัติศาสตร์ซ้ำรอยแบบเรื่องเซ็ตวันเกิดนี่จัง.....