E n t h ' r a l l : C O D E ( โปรดดูด้วย Firefox ถ้าไม่อยากแสลงตา)

เมื่อวานออกไปอนิเมทมาเพราะตั้งใจจะไปซื้อการ์ด Vongola family chronicle 2
ว่าจะไปตั้งแต่วานก่อนนู้นแล้วแต่ไม่ว่างจะได้ไปซักที  ไปถึงการ์ดไม่มี
ต้องรอวันเสาร์เดี๋ยวออกไปใหม่อีกรอบกะซื้อทั้งกล่องเลยเพราะขี้เกียจลุ้นแล้ว
ชะลอยจะเก่งญี่ปุ่นขึ้นได้ก็ตอนที่ต้องคุยกับพนักงานนี่กระมั้ง?
(ไม่จริงเล้ย ก็ยังภาษาย่ำแย่ไม่ต่างจากเดิม )

แต่ประเด็นก็คือ คราวนี้ไปมันมีเซ็ตวันเกิดเคียวยะขายให้แล้ว
สงสัยการไปถามรอบก่อนเป็นผลให้เค้าหามาวางขายอยู่สองชุด (รึเปล่า?)
แล้วไหนตอนนั้นบอกว่าโซลเอาท์ไปแล้วไง  คุณพนักงานขี้จุ๊
ถ้าไม่ใช่ของเหลือก็ของที่คนสั่งแล้วไม่เอารึเปล่า? (หลบทอนฟา)

ยังไงก็ช่างเถอะสรุปว่าได้เสียเงินซื้อจนได้ ความคับแค้นใจหมดไปอีกเรื่อง
   

               
ของที่ซื้อมาเมื่อวาน แทบไม่ต่างจากทุกทีแหละ
เล่มปุริตรงกลางนิตยสารบางๆแถมมาฟรี แต่ต้องซื้อของก่อนถึงจะให้นะ
ข้างในอาโตเบะหล่อโคตร ถ่ายรูปเอาไว้แล้วแต่ให้คุณพี่อัพแล้วกัน
น่าจะเรียกว่าปกติของปุริอยู่แล้วมากกว่า หลังออกเกมส์จีบมา ใครไม่หล่อบ้าง (ฮา)

                    

              
ผ้าขนหนู....ก็ไม่เชิง ขนาดครึ่งๆกลางๆว่าจะเป็นอะไรดี
ระหว่างผ้าเช็ดตัวกับผ้าเช็ดหน้า..แล้วก็บางมากกกก
                 

 
      

               

             
ตอนแรกที่เปิดกระเป๋ามาหารูปไม่เจอ ยังคิดอยู่เลยว่าทำไมไม่มี
ซื้อเพราะอยากได้รูปหน่อ ถ้าไม่มีคงได้ไปด่าถามที่อนิเมทแน่
แล้วก็เห็นว่าเอามาใส่ไว้กับกล่องจานนี่เอง (ค่อยยังชั่ว)
                

           
สีเข้มเชียว แต่เคียวยะน่าฮักจัง  อยากทำเค้กออกมาสวยแบบนี้ได้จัง
           

          
ด้านหลัง เป็นจานเรียบๆดีจริงๆ
        

         
อีกหนึ่งเหตุผลที่ตั้งใจออกไปซื้อ ถุงชาพร้อมที่หนีบ

                 

                

           
ขายที่หนีบแถมชาอย่างไม่ต้องสงสัย

            
โปสเตอร์ที่ซื้อมาเล่นๆ ถ่ายวนรอบสามด้าน
สาธุๆตอนหยิบขอให้ได้เคียวยะเถ้อออออ  (เพราะมีมุคุแล้ว)

เปิดออกมาเจอโกคุกำลังจะอ้าปากบ่น แล้วก็ อ๊ะ เคียวยะ....
อืม...มันก็ใช่เคียวยะอยู่หรอกน้า แต่..อืม..คนละรูปกับที่อยากได้
อยากได้รูปที่กล่อง หรือเราจะภาวนาไม่ชัดเจนเอง (ฮ่า)

ลูกอมสัปปะรด...อีกซักพักคงมีสัปปะรดกระป๋องขายแน่แท้
ขี้เกียจทำรูปถ้าจะดูมากกว่านี้ที่บล็อคคุณพี่เอาแล้วกัน

        

การ์ดกั๊มบรีท ภาพกริมหลังซองหล่อมากกก
      

                    

แต่การ์ดได้ออกมาเป็นแบบนี้ 
ถึงจะไม่ได้เกลียดทั้วคู่ก็เถอะแต่ดวงหน่อดวง
               

    

 

                           
เปิดมาแล้วตกใจจริงจัง ซื้อแล้วได้เลยเหรอ??
ดีจังเลย ไม่ต้องซื้อต่อแล้วจินะ (ฮา) นานๆทีจะมีดวง
พอๆกับที่ซีซีจีล่าสุดได้เคียวยะคุณตำรวจมาแล้วก็เลิกสนใจ
วันที่ไปอนิเมทนี่ก็ลืมซื้อมา (คุณพี่กระโดดถีบ หมอมุคุพี่ล่ะ??)

การ์ดกั๊มรีบอร์น ได้ซ้ำนี่เศร้าจริงๆ

สติ๊กเกอร แปลจังอยู่ดีๆก็ดวงขึ้นอย่างประหลาด  แต่ก็ดีแล้วล่ะนะ

แต่สุดท้ายก็ไม่ได้หยอดกาชาปองรีบอร์นเพราะไม่มีตู้
เกิดอะไรขึ้น ทำไมมันหายไปหมดทุกตู้เลย
จะเอาตู้กล่องไฟอ้าาาา ยังไม่ได้เคียวซังเลยยยย

ตอนเดินออกมาเลยเห็นว่าเป็นตู้แหวนรีบอร์นแฮะ

แปลก....แปลกจริงๆ ดวงดีขนาดนี้จะซวยปลายอาทิตย์มั้ยเนี่ย??

ลองทำพุดดิ้งสำเร็จรุปกินดู ทำง่ายชนิดที่ลิงก็ต้องทำได้จริงๆ
เอาผงสำเร็จรูปเทต้มกับนมกวนให้เข้ากันแล้วแช่ตู้เย็น
ประมาณหนึ่งชั่วโมงก็ได้พุดดิ้งแล้ว ระหว่างรอก็ทำน้ำราด
เอาผงสำเร็จรูปผสมกับน้ำกวนๆแล้วทิ้งไว้ซักพักให้เหนียวนิดๆ
ราดด้วยครีมที่เหลือจากตอนทำเค้กครั้งก่อน
กินแล้วก็คิดว่าพุดดิ้งสำเร็จรูปอร่อยจริงๆโชจัง
(ไม่เก็ทลองอ่านเรื่อง น้องหนูพันธ์ดุ สำนักพิมพ์วิบูลกิจย์)

 

แฮมสเตอร์ ลดราคาจากแปดร้อยกว่าเยนเหลือสี่ร้อยกว่าเยน
แต่ค่ากรง อาการ ทราย แยกต่างหาก (ฮา)
น้าชื่อให้ว่า "ดี" น่าจะบอกแต่แรกจะได้ซื้อตัวผู้มาแทน
แต่เนื่องจากเห็นมันแข็งแรงฟิตเหลือเกิน เลยขอเปลี่ยน
สุดท้ายให้ชื่อเก็งกิแทน (สินคิดสุดๆเลยเรา)
มีใบกระดาษวิธีเลี้ยง บอกชื่อวันเกิดรายละเอียดมาด้วย
ทั้งที่ซื้อแค่แฮมเตอร์ไม่ใช่หมาแมวแท้ๆ จริงจังสมเป็นญี่ปุ่นเลย
ในกระดาษเขียนหมายเลขสิปแปด....
แต่ก่อนคงไม่ได้ชื่อหมายเลขสิบแปดใช่มั้ยเนี่ย? (นึกถึงดรากอลบอล)

เก็งกิจัง วันๆเอาแต่นอนน้าไม่ยอมเล่นกะเราเลย (เศร้า)
เอาใจก็ยากไม่ยอมให้จับตัวแต่จะให้อยู่ดูเวลากิน
พอไม่อยู่ด้วยก็มาแกะกรงตาม (ไม่ต้องทำหากินแล้วนั่งดูจนกว่าเธอจะนอน)
แต่วันนี้อารมณ์ดีแฮะ อยู่ดีๆก็มาปีนตัวให้จับ(แต่งับเราเล่นเฉยเลย)

จะว่าไปตอนไปซื้อแฮมเตอรพนักงานเรียกน่ารักมาก
เค้าจะเรียกว่า เด็กคนนี้เค้าจะ..ว่าไป.. น่ารักดีเนอะ

นี่ก็ซื้อมาอ่านเล่นตอนก่อนจะยาจก...ปัจจุบันยากจนมากกกกก
เงินมามี้โอนมาก็ใช้หมดแล้ว จะส่งของกลับไทยอีก
ถอนหายใจ...ยากจนไปจนกว่ามามี้โอนเงินมาใหม่

     

เมื่อวันก่อนอ่านปริศนาพิทักษ์โลกภาคสองเล่มหกและเจ็ด
( Boku wo tsutsumu tsuki no hikari โดย saki hiwatari )
ชอบจังเลยยยยย เล่มหกโมคุเร้นน่ารักมากกกก
ตอนอ่านเล่มเจ็ดก็ชอบตอนที่ อิตเซพูดว่า "ที่มีความสุขอยู่อย่างนี้จะดีแน่เหรอ?"
แล้วรินคุงบอกว่า มีความสุขแล้วมันผิดตรงไหน พวกเรามาเกิดใหม่ที่โลกก็
เพราะอยากมีความสุขไม่ใช่เหรอ? แล้วก็ที่บอกว่า รู้ตัวดีกว่าตัวเองตอนนั้นมันเด็กขนาดไหน
ทั้งคำขอโทษและคำพุดที่บอกว่าจะไม่ยกโทษให้ได้ยังไง รินคุงคนนั้นโตขึ้นขนาดนี้
อ่านภาคสองแล้วชอบรินคุงขึ้นเยอะเลย(ภาคแรกมัวแต่หลงหล่อตัวละครมีอดีต ฮุๆ)
ตอนสุดท้ายของเล่มเจ็ดก็ชอบรินคุงเล่นละครเนียนมาก ซีออนก็รับมุขอีกต่างหาก
ชอบตอนเร็นคุงร้องไห้โฮเข้าไปกอดโมคุเร็น น่ารักดีจังเลย
    
คิดตั้งแต่ตอนอ่านเล่มแรกแล้วว่าชอบภาคสองจัง อยากอ่านเรื่องแบบนี้แหล่ะ
ไม่ได้ต้องการอ่านเรื่องที่เหมือนกับภาคแรกแต่อยากอ่านเรื่องหลังจากนั้น
ในที่สุดก็จะได้มีความสุขกันซักที อ่านแล้วรู้สึกให้บรรยากาศเหมือน
ถูกโอบอุ้มไว้ด้วยแสงจันทร์จริงๆแฮะ ก็ทั้งโมคุเร็นทั้งซีออนตามใจเร็นคุงสุดๆเลยนินะ
ซักวันเด็กจะเสียคนเพราะสองคนนี้ (ฮา) ว่าไปแล้วเป็นช่วงเวลาที่พอดีเลยนะ
คนที่อ่านตั้งแต่ภาคแรกคงแต่งงานมีลูกกันแล้วพอดีตอนภาคสอง
(ดูจากที่คนญี่ปุ่นแต่งงานกันเร็วมากก แต่พวกไม่แต่งก็ไม่แต่งจริงๆ) 
          
ปล. ดูนารุโตะทีไร เพลงจบมันหวาบหวิวทุกที (ฮา)   แก้ CODE CSS จนรำคาญ
รูปก็ยังไม่ยอมจัดกลางซักที..ตอนเขียนก็สั่งให้อยู่ตรงกลางแล้วแท้ๆ