E n t h ' r a l l : C O D E ( โปรดดูด้วย Firefox ถ้าไม่อยากแสลงตา)

โดยรวมๆแล้วเนื้อเรื่องส่วนของอัลโกบาเล่โน่ไม่ขยับหรือบอกให้รู้อะไรเพิ่มเลยซักนิด
ส่วนเนื้อเรื่องหลักก็ดูแล้วมีจุดที่ทำให้เราไม่ประทับใจเท่าไหร่
 

มาเริ่มตั้งแต่เพลงเปิดเรื่องเลยล่ะกัน
                 

                
เพลงเปิดเปลี่ยนโลโก้แล้ว เป็นคำว่าภาคอัลโกบาเล่โน่แทนแบบทุกที
ตอนแรกคิดว่าอาจจะเปลี่ยนเพลงเปิดเพื่อภาคอัลโกบาเล่โน่โดยเฉพาะ
แต่ก็อย่างที่เห็นว่าใช้วิธีแทรกแซงใน OP เดิมแทน
คาดว่าถ้าหากจำเป็นต้องยืดเยื้อเนื้อเรื่องช่วงนี้อีกนานถึงค่อยเปลี่ยน OP ล่ะมั้ง
                     

              
ภาพนี้สวย   ความจริงคู่นี้เราก็ชอบอยู่นะ
แต่ถ้าให้ดีเราอยากให้ลุงแกรมม่าเลี้ยงต้อยมากกว่า
              

             
โมะ..โมเอ้!! เกินเหตุ อดีตโชจังมันปานนี้เลยหรือ??
สองสาวที่เดินผ่านมาคงมีบทแน่นอน (ไม่งั้นคงไม่มีทางโผล่ใน OP)
แต่ไม่ได้สนใจเท่าไหร่เพราะลักษณะตัวละครไม่ค่อยโดนใจ
        

               
แล้วก็ตามด้วยเหล่าอัลโกบาเล่โน่แทรกแซง OP โคโรน่าร้ากก
                       

                   
ไวเปอร์ดูยังไงก็ผู้หญิง แต่เหลือไว้ 10% คิดเอาไว้เผื่ออาจารย์หักมุกด้วยดีกว่า
สำหรับเราคิดว่านิสัยเหมือนผู้หญิงมาตั้งแต่ช่วงสู้กับโครมแล้วนะ
ตอนที่จินเจล(ชื่อนี้เปล่าหว่า) มาพูดเรื่องที่โคโร(ในอนาคต)พยายามช่วยไวเปอร์
ที่จะฆ่าตัวตาย(ใช่ไวเปอร์ชิมิ) ความรู้สึกตอนนั้นมันเหมือนผู้หญิงจริงๆนะ
(อย่างมากก็แค่คิดไปเอง ไม่ก็ถูกอาจารย์อามาโนะหลอกให้เข้าใจอย่างนั้น)
                     

           
ไม่ได้สนใจสคัลเท่าไหร่ เฉยๆมาตั้งแต่ตอนมาเฟียแลนด์แล้ว
                   

อาจารย์ฟงกับลิงบนหัวน่ารักดี มองเสมือนมีนกน้อยสีเหลืองๆแกะบนหัว (ฮา)
สนใจอาจารย์ฟงเพราะชอบเคียวยะ เป็นเหตุผลน่าเกลียดไปนิดแต่ก็คือเหตุผลอยู่ดี

ก็ยังไม่มีบทจะระบุชัดเจนว่าชอบหรือไม่ชอบได้ยังไงล่ะเน้
             

                 
นี่ก็โมเอะสุดชีพ (ไม่ใช่ตัวยูนิเองจริงๆเหรอ? เหมือนมากกก)
เรายังคิดถึงเหตุผลที่ต้องท้องอยู่นะ (มันต้องมีสิเน้)
                  

                 
ถูกใจภาพลักษณ์ตัวละครแบบเวลเด้อยู่ไม่น้อย
ก็ท่าทางน่ารักดี ออกลุงๆนิดๆ โสโครกๆ(?)หน่อยๆ
             

             
นอกจากไวเปอร์แล้วคนนี้ก็เป็นอีกคนที่กั๊กหน้าเหลือเกิน
(ว่าแต่มันเป็นเครื่องแบบวองโกเล่เร๊อะ ที่ต้องใส่สูทแล้วเสื้อตัวในสีเดียวกับธาตุไฟน่ะ)
               

ขอเห็นหน้าชัดๆหน่อยค่ะ รีบอร์นซางงงงงงงง

ให้ความรู้สึกว่ารีบอร์นก่อนที่จะกลายมาเป็นเด็กต้องสาปต้องอายุไม่ต่ำกว่า 27 แน่เลย
ปกตินิสัยที่ทำเวลาอยู่กับสึนะก็ดูว่าน่าจะอายุไม่น้อยเหมือนกัน
(นิสัยเหมือนพวกเลขสองกว่าไปจนเลขสามต้นถึงกลางๆ)
               

                        
Target 142  เจ็ดคนที่แข็งแกร่งที่สุด
          

             
เปิดเรื่องมาคือให้เห็นเหล่าอัลโกบาเล่โน่ที่เตรียมตัวจะไปทำอะไรซักอย่าง
คงต้องรอดูไปเรื่อยๆเพราะตอนนี้อนิเมยังไม่บอกอะไร
แคปภาพเวลเด้มาเพราะเห็นน่ารักดี
            

            
ยังคาใจเรื่องนภาของอัลโกบาเล่โน่เหลือเกิน
แต่ดูยังไงแม่ของยูนิ (บอสรุ่นสองของแฟมิลี่ชิมิ)
ก็ไม่น่าจะเป็นคนเดียวกับคนที่เป็นอัลโกบาเล่โน่
ถ้าบอกว่ารุจี(อ่านแบบนี้รึเปล่าหว่า?) คลอดแม่ของยูนิ(จำชื่อไม่ได้แฮะ)ออกมา
แล้วตัวแม่ของยูนิที่โตขึ้น เลี้ยงแม่ของตัวเองที่กลายเป็นเด็กในฐานะลูก
แบบนั้นเรายังจะเชื่อมากกว่า (อ่านแล้วงงมั้ย?)
      

                          
ณ อดีตฐานทัพมิลฟิโอเล่ที่ญี่ปุ่นในอนาคตอีกสิบปีให้หลัง
วินาทีแรกที่เห็นก็ ...."ยามะ ....นั่นมันกล่องใส่ชุดครอสของเหล่าเซนต์เหรอ?"
.....ได้ข่าวว่าผิดเรื่องแล้ว
           

            
อ้า~~~ เีคียวยะ น่ารักเหมือนอาทิตย์ก่อนและทุกๆอาทิตย์เลยนะจร้า (ฮา แซวเล่น)
ใน WSJ ตอนนี้บทน้อยนิด โผล่มาอาทิตย์ละช่องสองช่อง ค่าตัวแพงรึ??
อืม..แถวๆนี้รู้สึกสึนะจะแอบวายไม่มีสาระ เออ ช่างมันเถอะ 
            

 ช่วงที่สึนะมาคุยกับสองสาวเรื่องที่ว่าจะกลับไปอดีตได้แต่ต้องกลับมาที่นี่อีก
ทั้งสองคนบอกว่าสึนะไม่จำเป็นต้องขอโทษแล้วก็เชื่อใจในสึนะ
                   

                     
แต่งสองเมียเถอะ สึนะ ขอร้องล่ะ น่านะๆ
           
ส่วนตัวสงสารฮารุที่จะต้องอกหักทั้งที่ความจริงเรื่องนี้สึนะก็มีส่วนผิด
ก็สึนะไม่ปฏิเสธให้เป็นเรื่องเป็นราวแบบนี้มันเหมือนแอบให้ความหวังอีกฝ่าย
ใจจริงเองก็คงรู้สึกดีที่มีคนมาชอบด้วยใช่มั้ย? ถึงจะบอกว่าถ้าพูดแรงๆไป
อาจจะต้องเสียใจหรือแตกหักไปเลยก็เถอะ แต่คนที่ไม่ทำอะไรให้ชัดเจนทำตัว
เหมือนแอบกั๊กแบบนี้มันไม่ใช่ลูกผู้ชายนะ (ในมุมมองเรา)

ดูยังไงอาจารย์ก็น่าจะเลือกเคียวโกะให้เป็นนางเอกแน่นอน
อาจารย์ยังเขียนโดยไม่ลืมจุดที่ว่าสึนะชอบเคียวโกะขนาดที่ยอมมาโรงเรียนที่เกลียดมาก
เพียงเพื่อขอให้ได้เห็นหน้าเคียวโกะก็ยังดี (จากเล่มแรก)

หลายครั้งสึนะจะระวังคำพูดของตัวเองกับเคียวโกะมากกว่าฮารุ
อ่านแล้วก็รู้สึกหมั่นไส้หน่อยๆ แบบที่ว่า "ถ้าเปลี่ยนกันเป็นเคียวโกะคงไม่พูดจาแบบนี้ใช่มั้ย?"
ถึงเราจะเข้าใจก็เถอะว่าคนที่เราชอบย่อมสำคัญกว่าคนที่ชอบเราอยู่แล้ว
(โดยที่เจ้าตัวจะรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวนั่นก็เป็นอีกเรื่อง)

ถึงงั้นก็ยังแอบหมั่นไส้อยู่ดี   แต่ที่พูดมาทั้งหมด ไม่ได้ไม่ชอบนะ
เราชอบการ์ตูนที่อ่านแล้วสามารถมองเห็นความไม่สมบูรณ์ในอารมณ์
ความนึกคิดและสามารถคิดตามไปได้ว่ามันคือความรู้สึกแบบไหน

อย่างน้อยถ้าเขียนเรื่องของคนก็อยากจะอ่านแล้วเข้าใจว่านั่นเป็นความรู้ึสึกแบบไหนอ่ะนะ
อย่างไรก็ตามตัวละครหลักก็ยังเป็นแค่เด็กมัธยมต้น จะแบกรับไปได้แค่ไหนกัน?
(พิมพ์ไปพิมพ์มารู้สึกเหมือนตัวเองเคยพูดเรื่องแบบนี้ไปแล้วเลย..รึเปล่านะ?)
                  

                       
**ปล่อยออร่า** (ไม่ใช่แล้ว)
               
โชจังที่บอกว่าทุกคนจะได้กลับไปอดีตแต่ต้องกลับมาอนาคต
ช่วงเวลาที่ทุกคนมาอนาคตมันเกือบๆเดือนแล้ว (นับตั้งแต่สึนะโผล่มาแรกสุด)
แต่อดีตที่จะกลับไปจะอยู่ในช่วงเวลาระหว่างของสึนะ(ที่มาถึงอนาคตคนแรก)
กับเรียวเฮ(ที่มาถึงอนาคตคนสุดท้าย) และช่วงเวลาที่จะได้กลับไปคือ
สามวันหลังจากที่สึนะมาโลกอนาคต (โกงเวลานั่นเอง)
                   
ตรงส่วนนี้ก็ตอบคำถามเราไปส่วนนึง
                    
ที่ผ่านมาเราคิดมาตลอดว่าช่วงเวลาที่มาอนาคตมันจะเกือบเดือนแล้วนะ
ถ้าเราเป็นทางบ้านของเหล่าตัวละครที่หายไป คงเป็นห่วงจนไม่ต้องทำอะไรแล้ว
แถมยังขาดเรียนไปนานขนาดนี้ นักกีฬาตัวจริงอย่างยามะจะถูกถอดมั้ย?
ขาดเรียนต่อเนื่องตั้งแต่ตอนสู้กับวาเรียที่ไปเรียนบ้างไม่ไปเรียนบ้าง
กว่าจะสู้กับป๋าเบียกเสร็จกลับไปก็โดนไล่ออกพอดี (ฮา นี่ก็แซวเล่น)

แล้วก็เลยคิดถึงวิธีง่ายๆด้วยการโกงเวลาเอา
คือตอนที่จะกลับไปอดีตไม่เลือกกลับไปในช่วงเวลาที่ตรงกันพอดีก็จบเรื่อง
ถ้าตอนจะกลับสามารถเลือกเวลากลับได้เหมือนกับไทม์แมชชีน
ก็เลือกกลับไปเวลาในอดีตตอนที่เพิ่งหายตัวไปเลยก็แล้วกัน
เท่านี้ก็เท่ากับเสมือนว่าความจริงเราไม่ได้หายไปไหนเลยได้แล้ว
(แต่เรื่องทั้งหมดก็ต้องดูเงื่อนไขที่อาจารย์อามาโนะจะตั้งขึ้นมาด้วย)
              
ซึ่งจุดนี้ Anime ก็ใช้หลักการคล้ายๆกับที่เราคิดนะ
                   
แต่ แต่ แต่
              
สิ่งที่เราไม่ชอบใจก็คือการกลับไปอดีตของตัวละครนี่แหล่ะ
                         
" ความจริงแล้วมันไม่ใช่เรื่องที่ไม่สมควรทำหรอกเหรอ!!?? "
                       
เราคิดว่าการที่ตัวละครสามารถกลับไปในอดีตได้รอบนึงแล้วก็กลับมาอนาคตอีกที
เป็นการทำลายเรื่องต้นฉบับมากไปหน่อยม้างงงงง
เลยดูกลายเป็นเรื่องอะไรก็ไม่รู้ เดี๋ยวไปเดี๋ยวมาได้ เหมือนเป็นเรื่องเล่นๆ
                             
สิ่งที่ทำให้สึนะต้องสู้และตัดสินใจสู้หัวชนฝาก็เพื่อพาทุกคนกลับไปอดีต
แล้วถ้าสามารถกลับไปได้อย่างนี้ แรงจูงใจ มันจะไม่หดลงเหรอ???
                      
โอเค ถึงจะบอกว่ากลับไปได้เพียงเวลาเดียวแล้วก็ต้องกลับมาใหม่
ถ้าได้สัมผัสความสงบสุขในอดีตอีกครั้งอาจทำให้ฟิตที่จะสู้ในอนาคต
เพื่อจะได้กลับมาในช่วงเวลาเดิมของตัวเองอย่างแท้จริงได้ก็เถอะ
แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่ค่อยชอบจุดนี้อยู่ดี (ตอนดูนึกว่าฟังผิด)
ก็สังหรณ์แปลกๆตั้งแต่ตอนก่อนแล้วว่าเรื่องมันจะแม่งๆเปล่าน้า
                          

                 
ขั้นอารมณ์เคืองของเราเองด้วยการตัดโฆษณา
                 

                
จะตอนเด็กตอนโตก็คิดว่าอัลโกบาเล่โน่คือ "กลุ่มคนหน้าตาดี"  (ฮา)
                   

                   
เข้าใจว่าพอกลับมาอดีตได้คนที่รู้มาว่าในอนาคตพ่อตัวเองต้องตายแบบยามะ
จะเกิดอาการเป็นโรค "คลั่งป๊ะป๋า" ขึ้นมาได้ (ฮา)

ทางแก้ง่ายๆที่น่าจะทำได้ยาก (แต่อาจเป็นไปได้สำหรับตัวละครในจัมป์)
ก็คือ หากรู้ว่าในอนาคตจะปกป้องไม่ได้ แข็งเกร่งขึ้นตั้งแต่ตอนนี้ซะก็สิ้นเรื่อง
เพื่อไม่ให้อนาคตต้องกลายเป็นอย่างที่รับรู้มา Tsuyoku narou yo~
             
ว่าไปแล้วเรายังสงสัยว่าอนาคตที่เหล่าตัวละครไปเป็นอนาคตของพวกเขาจริงๆ
หรือว่าเป็นแค่อนาคตโลกขนานโลกนึงกันแน่
             
พูดถึงเรื่องนี้ก็ทำให้คิดขึ้นมาถึงเรื่องที่คาใจมาตลอด
ในความคิดของเราการที่อดีตเปลี่ยนแล้วอนาคตเปลี่ยนไปด้วย
มันช่างไม่ยุติธรรมกับตัวเราในอนาคตเลย เหมือนชีวิตที่เสี่ยงอยู่บนเส้นดาย
แค่การกระทำเพียงนิดเดียวของคนในอดีตอาจทำให้อนาคตทั้งหมดเปลี่ยน
แล้วก็กลายเป็นว่าเหมือนกับชีวิตที่ผ่านมาของเราหายไปโดยง่ายๆอย่างนั้นเหรอ?
แล้วอนาคตตรงนั้นมันหายไปไหนล่ะ? ช่วงเวลาทั้งหมดนั้น?
        
แต่ก็ได้คำตอบมาว่า ที่เราเป็นแบบนี้เพราะเราไม่เชื่อใจกระทั่งตัวเราในอดีต
ว่าเราในตอนนั้นก็เลือกและตัดสินใจดีที่สุดเพื่อตัวเราเองแล้ว
แล้วถ้าจะถามหาความยุติธรรมจากโลกนี้ ความจริงมันก็ไม่มีมาแต่แรกแล้ว
นั่นเป็นสิ่งที่คนกำหนดกันขึ้นมาเองเพื่อเข้าข้างคนด้วยกันเองเท่านั้น
(จบเรื่องนี้ก่อนจะเพ้อเจ้อไปใหญ่เหอะ)
            

         
ไม่ได้เห็นฟูตะเด็กมานาน น่ารักบ็องแบ็วดีจริงๆ
สึนะกลับมาบ้านหลังจากหายไปสามวันด้วยข้ออ้างว่าไปปิกนิก
โชจังบอกว่าอย่าบอกเรื่องอะไรในอนาคตให้คนในอดีตรู้
           
ถ้ากลับมาได้ขนาดนี้ใช้เวลาให้เป็นประโยชน์โดยการไปเก็บป๋าเบียกในอดีตดีกว่ามั้ย?
ป๋าเบียกในอดีตน่าจะมีโอกาสสู้แล้วชนะมากกว่าไปสู้กับป๋าเบียกในอนาคต
บาซูก้าทศวรรษยังทำออกมาได้น่าจะทำไทม์แมชชีนให้เป็นเรื่องเป็นราวไปเลย
                  

       
ฉายให้ดู ม.นามิ พร้อมเสียงนกร้องเพลงโรงเรียนประกอบแบบนี้
            

    
ก็แปลว่าเคียวยะจะมีบทนั่นเอง (ฮา) น่ารักจัง (อยู่ดีๆก็ชมซะอย่างนั้น)
           

             
ยืนมองโรงเรียนกำลังคิดอะไรอยู่จร้า~ 
คิดตามเนื้อเรื่องอนิเมเคียวยะโชคดีจังไปอนาคตแว่บเดียวก็ได้กลับมาอดีตเลย
เป็นเราคงรู้สึกสับสน เหมือนถูกหลอกว่าเราได้ไปโลกในอนาคตมา มากกว่า

ก็โผล่ไปที่ฐานทัพใต้ดินนั่น หลังจากนั้นก็อยู่ในนั้นเกือบตลอด
ฟังเรื่องที่คนแถวนั้นฝอยพูดกัน (โชจัง ซือคุง และอื่นๆ)
แล้วก็ได้กลับมาที่นามิโมริในอดีต.....อืม...ไม่น่าเชื่อว่าไปอนาคตมาจริงๆนะ
(แต่มันก็แค่ในมุมมองของเราเช่นเคยนั่นแหล่ะ)
            

            
หันมามองคุซาคาเบะเด็กแล้ว คุซะเตรียมพร้อมซวยอย่างไม่มีสาเหตุเถอะ
            

                
โดนซัดไปหนึ่งทีด้วยข้อหาที่เราสรุปให้ว่า "ฉันหมั่นไส้แกในอนาคตบังอาจมาทำสั่งสอน"
      

                  
หรืออาจจะอัดระบายอารมณ์หงุดหงิดที่ตอนอยู่โลกอนาคต
ฉันดูไม่อินเทรนด์ตกข่าวไม่ทันชาวบ้านด้วยรึเปล่า (ฮา) *หลบทอนฟาปริศนา*
                

    
น่ารักที่สุดดดด เืมื่อไหร่จะสู้ให้ดูจร๊า  อยากเห็นเคียวยะ(คุง)
สู้แบบจริงๆจังๆ ครั้งก่อนตอนวาเรียสู้ไปสองหน้าจบก็เศร้าไปรอบแล้ว
รู้สึกว่ายังไม่เห็นการสู้จริงๆจังๆของเคียวยะเด็กเลยนะ
                    

             
โชจังที่ได้รับจดหมายจากตัวเองในอนาคตพร้อมคำขู่ว่าถ้าไม่ทำตามก็ไม่มีอนาคต
แต่เรื่องส่งจดหมายถึงตัวเองในอดีตเป็นเรื่องที่เราคิดเอาไว้เหมือนกัน
(จำไม่ได้แล้วว่าในฉบับหนังสือการ์ตูนบอกเอาไว้รึเปล่าว่าโชจังทำยังไง)
        

               
รีบอร์นน่ารัก   นั่งเล่าแนะนำเหล่าอัลโกบาเล่โน่เด็กทารกต้องสาป
ให้สึนะกับโกคุฟัง (และหลังๆยามะก็เดินมาแจมด้วย)
                        

           
แรกสุดก็ Colonello ที่รู้จักกันดี
    

                 
ภาพนี้โคตรน่ารัก (ผิดประเด็นแล้ว)
                

            
เป็นทหารกองหน้าชั้นแนวหน้าใช้ปืนยาว( เรียกอะไรนะ ไรเฟิลป่ะ?) ขั้นเทพ(?)
อีกทั้งยังเป็นทั้งคาราเต้และศิลปะป้องกันตัวของรัสเซีย บลาๆ
         

          
บรรยายกันซะดิบดี แต่ได้ข่าวว่าตอนแรก
คนที่ถูกเลือกเป็นอัลโกบาเล่โน่คือ รัล ไม่ใช่ โคโร
             

         
ต่อมาก็ Skull ที่เคยเจอกันในมาเฟียแลนด์
          

     
รายนี้เป็นสตั้นท์แมนชั้นแนวหน้า ถ้าฟังไม่ผิดรู้สึกจะมีฉายาว่าสคัลผู้มาจากนรก
น่าจะเป็นผู้เชี่ยวชาญยุทธศาสตร์ด้วย (มั้ง) เป็นสตั้นท์ที่เสื้อผ้าฉูดฉาดจริงๆ
               

          
แต่ชอบแบบลายเส้นอาจารย์อามาโนะมากกว่าอ่ะ
               

             
ต่อมาก็ Viper หรือที่ใช้ชื่อว่า มาม่อน ตอนทำงานให้วาเรีย
                   

            
ชุดโปร่งๆแบบนี้จะท้องอีกคนเลยมั้ยคะ? (ฮา)
อย่างที่เคยบอกว่าคิดมานานแล้วว่าเป็นผู้หญิง อยากเห็นหน้าชัดๆอ่ะ ต้องรอลุ้นต่ออีกแล้ว
ดูๆไปก็ผมทรงเดียวกับนู๋ฟรานเลยนะ (ฮา) จะเป็นญาติกันดีมั้ยคะ?
แต่เป็นพี่น้องคงไม่เหมาะ เพราะถ้าไวเปอร์อยู่ยุคเดียวกับยายของยูนิ
ด้วยอายุแล้วเป็นน้าหลานอาจจะรุ่งกว่านะคะ (ยังคงเดาต่อไป ความจริงคงไม่เกี่ยวกันเลยล่ะ)
                  

          
แม้จะไม่เห็นหน้าชัดๆแต่จากภาพนี้รู้สึกว่าน่าจะน่ารักอ่ะ 
                
รีบอร์นเล่าว่าไวเปอร์เป็น ESP ที่ใช้ภาพลวงตาชั้นแนวหน้า
( ESP คือกลุ่มคนที่มีความสามารถพลังพิเศษอย่างเช่นพวก พลังจิต
พูดถึงคำนี้ที่ไหร่ก็นึกถึงเรื่องปริศนาพิทักษโลกทุกที )

และยังพูดอีกว่าถ้าตอนนั้นไม่ได้มุคุมาช่วยสู้ให้ป่านนี้คงแพ้ไปแล้ว
(ประมาณนั้นเฉยๆแต่ไม่ได้แกะคำมาตรงตัวนะ)

ที่อยากจะพูดคือ มุคุ มันเทพขนาดนั้นเลยชิมิคะ!? เก่งกว่าอัลโกบาเล่โน่
ให้รีบอร์นมาชมอย่างนี้ยัดเงินไปเท่าไหร่เนี่ย นู๋โครมทุบกระปุกมารึเปล่า (ฮา)
ว่าไปแล้วมุคุหายไปนานเป็นเจ็ดสิบกว่าตอนนี่ไปเก็บเงินเอามายัด
ให้อาจารย์อามาโนะวาดภาพสีนายขนาดใหญ่เท่าบ้านล่ะสิ (ฮา)
                     

     
ต่อไปก็  Fon ท่านอาจารย์ของอี้ผิงผู้ได้รับการยืนยันจากอี้ผิงว่าเหมือนเคียวยะ
ภาพนี้มันช่างแบ๊ว แบ็วมากกก ว่าแต่ออกแบบตัวละครเล่นง่ายดีนะคะ
          

             
น่ารักดีแฮะ อยากรู้นิสัยของอาจารย์ฟงเร็วๆ
แต่ถ้าดูกันที่ธาตุไฟไม่น่าเหมือนเคียวยะเลยนะ วายุกับเมฆา มันคนละทางกันเลย
เป็นญาติกันมาแต่ปางใดจึงหน้าเหมือนกันอย่างไม่มีสาเหตุ
หรือจะมีสาเหตุแต่เป็นมุกของอาทิตย์หน้าของหน้าของหน้าในอนาคต
หรือจะจบแค่คำว่าเคยได้ยินคำกล่าว "โลกเรามีคนหน้าเหมือนกันสามคน" มั้ยล่ะ
                         

           
หน้าอย่างนี้จะใช้หมัดเกี๊ยวซ่าเหรอคะ?? 
( พอๆกับคนข้างบนที่ใช้ ภาพทำนายขี้มูก นั่นเลย )
แต่ก็ดีเหมือนกันถ้านิสัยต่างกัน อาจได้เห็นหน้าแบบเคียวยะ "รั่ว" ก็ได้

อาจารย์ฟงเป็นอาจารย์สอนศิลปะป้องกันตัว
แล้วก็เป็นผู้ชนะเลิศงานแข่งประลองพวกศิลปะป้องกันตัวของจีนสามปีซ้อน
(มันเรียกว่าอะไรหน่อ งานประลองยุทธ์รึเปล่า?)
            

            
คนต่อมา Verde ผู้เคยมีบทแค่ชื่อในช่วงต้นๆและบทแบบเงาๆในช่วงภาคอนาคต
          

           
นอกจากเป็นนักประดิษฐ์แล้วก็รู้สึกจะนักวิทยาศาสตร์ชั้นแนวหน้าด้วย
          

             
คนสุดท้าย นภาของอัลโกบาเล่โน่ Luce
           

          
รู้สึกว่าเธอจะมีพลังอะไรซักอย่างที่เราก็งงๆอยู่
รีบอร์นบอกว่าในช่วงเวลาที่อยู่กันตอนนี้หล่อนหายตัวไป
(หมายถึงยุคสมัยที่อยู่กันตอนนี้คือนามิโมริสิบปีก่อนช่วงก่อนที่ยูนิจะมีบท)
  
ฟังแล้วก็ทำให้คิดได้ว่าเพราะเหตุนี้แม่ของยูนิ(เรายังคงนึกชื่อไม่ออก)
ถึงได้ห้อยจุกนมสีส้มเอาไว้แทนสินะ
 
  
ถ้าจะให้พูดในความเห็นเรา
         
เราคิดว่าอัลโกบาเล่โน่ "เด็ก" กว่าที่เราคิดเอาไว้ซะอีก
จากที่อ่านมาแม้จะไม่ได้พูดมาตรงๆเรื่องมันบอกว่าเหล่าอัลโกบาเล่โน่
คือกลุ่มคนที่แข็งแกร่งที่สุดเจ็ดคนที่โดนคำสาป(หรืออะไรบางอย่าง
ด้วยเหตุผลอะไรซักอย่างที่ยังไม่เฉลย)  ทำให้กลายมาเป็นเด็กทารกกัน

และด้วยความที่ทั้งเจ็ดคนที่เป็นสุดยอดอย่างที่ว่า
มาหายตัวไปแล้วมีกลุ่มเด็กทารกที่เก่งสุดยอดมาแทน

การที่คนรอบข้างจะไม่รู้สึกตัวเลยว่าเด็กพวกนี้เป็นคนๆเดียวกันกับผู้ใหญ่ที่หายไป
มันค่อนข้างเป็นไปได้ยาก (คิดแบบที่ยังไม่รู้รายละเอียดเรื่องที่เกิดขึ้น
ไม่ได้คิดไปถึงกรณีล้างความทรงจำหรืออื่นๆด้วย)
   
ดังนั้นการที่คนจะไม่รู้จักและเห็นว่ากลุ่มเด็กพวกนี้เก่งจนยกย่องให้เป็นสุดยอดนั้น
กลุ่มอัลโกบาเล่โน่น่าจะต้องมีอายุที่มากกว่าคนรอบตัวในยุคนี้มาก
(บอกว่ารีบอร์นอยู่มาตั้งแต่บอสรุ่นแรกเรายังเชื่อด้วยซ้ำ)

ดูเหมือนตั้งแต่ถูกทำให้เป็นเด็กก็จะไม่โตขึ้นอีกเลยด้วย
ตรงแถวนี้ทำให้เราคิดไปถึงเรื่องที่ว่า หรือว่าความจริงอัลโกบาเล่โน่ทั้งเจ็ด
จะไปรวมตัวกันเพื่อการทดลองประเภททำให้เป็นอมตะ
จะด้วยเหตุผลอะไรก็แล้วแต่ อย่างเช่นเพื่อปกป้องแฟมิลี่ตลอดไป
เพื่อจะได้ทดลองเรียนรู้ตลอดไป เพื่อสะสมเงินตลอดไป บลาๆ
แต่ด้วยความผิดพลาดอะไรซักอย่างทำให้กลายเป็นเด็กแทนที่จะเป็นอมตะ
ถ้าเป็นแบบนั้นก็คงพลาดตั้งแต่ที่รุจิท้องแล้วล่ะ เพราะถ้านับเด็กในท้องคนจะเกินเจ็ด
เราคิดว่าการที่รุจิท้องมันน่าจะมีเหตุผล ไม่น่าจะให้ท้องเฉยๆโดยไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่อง
เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่บอกว่าเหตุผลคืออะไรเท่านั้น
             
ก็คิดเป็นขอสันนิษฐานเล่นๆไปงั้นแหล่ะ อีกเดี๋ยวอนิเมก็เฉลยแล้ว
          

              
แคปภาพเพลงปิดเล่นๆ เห็นสปาน่า ภาพนี้น่ารักดี
            

            
วาเรียสิปปีให้หลังถูกแย่งซีนโดยอัลโกบาเล่โน่ ออกมาแว่บเดียวไปซะแล้ว
            

           
น่ารัก ED นี้มันโมเอะจริงๆหน่อ
                          

             
ตอนหน้าภาพตัวอย่างน่าดูเชียว (หวังว่าจะไม่ถูกหลอก)
        

       
ชอบกล่องวองโกเล่ที่อาจารย์อามาโนะลงสีในฉบับการ์ตูนมากกว่า สีสวยกว่า
สงสัยว่าจะรวบตอนเคียวโกะและฮารุประท้วงมาผูกกับเรื่องตอนกลับมาอดีตด้วยแน่เลย
               
ว่าแต่โครมจังที่หายไปตอนกลับมาอดีต จะได้เจอเคนกับจิคุสะมั้ย?